Στο σεντούκι της ψυχής μου" - Ευθυμία Αθανασιάδου

Το τελευταίο σας βιβλίο κυκλοφορεί με τον τίτλο «Στο σεντούκι της ψυχής μου». Θα θέλατε να μας πείτε δυο λόγια για αυτό;
Το σεντούκι είναι ένα βιβλίο για την ψυχική δύναμη που έχει ο άνθρωπος.Μέσα από την ιστορία της Αρετής μεταφερόμαστε στην μεταπολεμική περίοδο της Ελλάδος και συγκεκριμένα τη Μακεδονία και τη Θράκη.Μαζί της ταξιδεύουμε στην Ξάνθη ,βιώνουμε τη φτώχεια όπου μεγάλωσε,ζεσταινόμαστε μεσα σε μια καλύβα με ένα μαγκάλι και βλέπουμε τον αποχωρισμό στην πιο τρυφερή ηλικία από τη μάνα της.Μεταφερόμαστε στην Καβάλα στην αναζήτηση των μοναδικών εν ζωή συγγενών της περιφερόμενοι στις λασπωμένες γειτονιές της παλιάς πόλης.Εκεί βλέπουμε να τη χτυπάει και πάλι η μοίρα αφήνοντάς της ανεξήτηλα σημάδια τα οποία και θα καθορίσουν το μέλλον της.Κυνηγημένη φευγεί για την πόλη των Σερρών όπου θα δουλέψει στα Καπνομάγαζα.Εκεί η ζωή της δείχνει επιτελους το καλό της πρόσωπο και της στελνει φύλακες άγγελους που θα τη προστατεύουν μέχρι τέλους.Από κεί και πέρα το ταξίδι της Αρετής, μας φτάνει ως τα αστέρια ,αφού η μοίρα της χαρίζει όλα αυτά που της στέρησε τόσοα χρόνια.

Ο κεντρικός σας χαρακτήρας, η Αρετή, έχει δικά σας χαρακτηριστικά; Μοιάζετε;

Η Αρετή στο βιβλίο περπατάει –και οχι τυχαία-σε μονοπάτια που έχω περπατήσει κι εγω ως παιδί.Αρχικά μέσα από την πορεία της περιγράφω γειτονιές που πέρασα τα παιδικά μου χρόνια ,μυρωδιές που έχω από τότε και γεύσεις που μένουν ακόμη και τώρα στα χείλη μου.Από χαρακτηριστικά,το γεγονός πως αγαπάει το διάβασμα και δεν τα παρατάει ακόμη και στα πιο δύσκολα ,είναι και χαρακτηριστικό δικό μου,αφού κι εγω ως παιδί συνδίαζα σχολείο και εργασία.Από κει και πέρα τον χαρακτήρα της Αρετής τον έχτισα πιο ανθεκτικό και καλοσυνάτο από ότι συνηθίζει άνθρωπος να έχει,οχι πως δεν υπάρχουν,αλλά βέβαια σπανίζουν και ειδικά στη σημερινη εποχή.Αυτό το έκανα για να τονίσω πως όποιος πορεύετε στη ζωή του με αρετή ,πείσμα και καλοσύνη η ζωή του ανταποδίδει το καλύτερο χαμόγελό της.

Τι ξεχωρίζετε στο βιβλίο αυτό σε σχέση με τα άλλα που έχετε κυκλοφορήσει; Και ποιο από όλα είναι αυτό που θα λέγατε αγαπημένο σας αν έπρεπε να επιλέξετε;


Το κάθε βιβλίο που γράφω προσπαθώ να είναι διαφορετικό από τα υπόλοιπα.Σαφώς όμως όλα έχουν την προσωπικότητα του συγγραφέα μέσα,έτσι ώστε να αφήνουν το στίγμα τους στη λογοτεχνία.Το σεντούκι ξεχωρίζει από τα δύο προηγούμενα αφ’ενος από το χρόνο που εξελίσσεται και αφ’ετέρου από την ίδια την ιστορία του βιβλίου η οποία δεν έχει σχέση με τα υπόλοιπα.Όσον αφορά το πιο αγαπημένο μου,θα πω πως δεν μπορώ να ξεχωρίσα κάποιο,γιατι όσο κλισέ κι αν ακουστεί,όλα είναι παιδιά μου,όλα έχουν κάτι από την ψυχή μου μέσα.

Από πού αντλείτε την έμπνευση σας; Γράφετε συγκεκριμένες ώρες της ημέρας;

Η έμπνευση έρχεται από οπουδήποτε.Από μια ιστορία που θα μου αφηγηθεί κάποιος,από μια προσωπική μου εμπειρία,από μια ταινία,ακόμα και από ένα στίχο ενός τραγουδιού η μια μελωδία που θα με αγγίξει...Συνηθίζω να γράφω πολύ νωρίς το πρωί ,όπου όλα γύρω μου είναι ήρεμα.

Τι θα συμβουλεύατε έναν νέο συγγραφέα που κάνει τώρα τα πρώτα του βήματα στον χώρο της γραφής και του βιβλίου;

Θα συμβούλευα τον νεα συγγραφέα αυτό που θα συμβούλευα οποιοδήποτε νέο σε οποιοδήποτε άλλο επάγγελμα.Να αγαπάει αυτό που κάνει,να έχει μεράκι για αυτό και να προσπαθεί να αφήσει κάτι αξιόλογο πίσω του.Μόνο έτσι θεωρώ πως κάποιος είναι επιτυχημένος σε ότι επιλέγει να κάνει.

Ετοιμάζετε κάτι νέο αυτή την περίοδο;

Έχω ήδη ετοιμάσει το τέταρτο βιβλίο και βρίσκεται στον εκδοτικό μου οίκο αναμένοντας για εκτύπωση.Αυτό το διάστημα γράφω επίσης τη συνέχεια του πρώτου μου βιβλίου, «Για όσα δεν μιλήσαμε ποτέ»..

Βιβλίο | της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

Συνάντηση συμμαθητών μετά από 50 χρόνια

του Χριστόφορου Παλαμίδη

Ιστορία και Κομμουνισμός

της Δήμητρας Σαμαρά

Βγήκαν λάμιες στο ποτάμι, σύννεφο έβαλαν γιορντάνι….

της Δήμητρας Σαμαρά

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

Με αφορμή το SURVIVOR: Πως μας «καθοδηγεί» η TV…

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Μετρώντας τις μέρες μας

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Το θέατρο στους μαθητές

του Χριστόφορου Παλαμίδη

Αλέξης Τσίπρας, ένας Ντόριαν Γκρέι της πολιτικής

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Προκλητή ζήτηση υπηρεσιών υγείας στην Ελλάδα και προτάσεις αντιμετώπισης της – Περικοπές στην πρωτοβάθμια υγεία ή εξοικονόμηση πόρων;

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Δάσος και ενέργεια και Γιατί λύματα;

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Γαλλικός Ρομαντισμός και Φιλελληνισμός

του ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΙΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΣΕΡΡΩΝ

Πρόσεχε το δάχτυλο, όχι το φεγγάρι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα, διαχειρισιμότητα του δημόσιου χρέους και βιωσιμότητα της χώρας

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Δημοσιονομική κρίση χρέους, τραπεζικό σύστημα και πολιτικο-οικονομικές ελίτ

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Μια γιορτή επαναπροσέγγισης των πολιτισμών στα ερτζιανά κύματα στις Σέρρες

της Unesco Σερρών

Περί ευρωζώνης, εθνικών νομισμάτων και άλλων τινών

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

2017 Διεθνές Έτος Βιώσιμης Τουριστικής Ανάπτυξης

της Unesco Σερρών

Και δάσκαλοι - όχι μόνο φιλόλογοι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Υγροβιότοποι, για μείωση του κινδύνου των καταστροφών

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Ένας δήμαρχος, μια μήνυση και ο … ΤΑΡ (πάλι)

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ποιοι μας αποκαλούν «λαϊκιστές»;

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Στιγμές της πόλης

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Στερητικό σύνδρομο εξουσίας

του Παναγιώτη Κοτρώνη

«Το τάγμα που τραγουδάει…»

της Δήμητρας Σαμαρά

Εύκολη προφητεία

του Αθανάσιου Μπόϊκου

΄Ανθρωποι και κατσαρίδες

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ένας «ρεαλιστής» δήμαρχος

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Αδιόρθωτοι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται

του Αθανάσιου Μπόϊκου

ΤΑΡ, «νεοοθωμανισμός» και εθνικό συμφέρον

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματων print

ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΤΗΣ ΠΟΡΝΕΙΑΣ

20/01/2012

Άρθρο του Ανδρέα Γκατζέλη

 
Ο Θεός στην δημιουργία του ανθρώπου ουσιαστικά επαναλαμβάνει τον εαυτό Του δημιουργώντας δικές Του εικόνες. Η εικόνα του Θεού είναι χαραγμένη στον όλο άνθρωπο και όχι μόνο σε ένα τμήμα της ύπαρξής του. Δεν αφορά μόνο στην ψυχή του ανθρώπου ούτε μόνο στο σώμα αλλά και στα δύο μέρη από τα οποία είναι πλασμένος ο άνθρωπος. Λέγει χαρακτηριστικά ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός στα πολύ θεολογικά τροπάρια της νεκρωσίμου ακολουθίας που συνέταξε:
Θρηνῶ καὶ ὀδύρομαι, ὅταν ἐννοήσω τὸν θάνατον , καὶ ἴδω ἐν τοῖς τάφοις κειμένην τὴν κατ’εἰκόνα Θεοῦ, πλασθεῖσαν ἡμῖν ὡραιότητα, ἄμορφον, ἄδοξον, μὴ ἔχουσαν εἶδος.[1]
Βλέπω, λέει ο Άγιος, μέσα στον τάφο να κείτεται η εικόνα του Θεού. Αλλά μέσα στον τάφο βρίσκεται το σώμα του ανθρώπου. Αυτό ονομάζει «εικόνα Θεού».
Αλλά κι ένα τροπάριο του κανόνος του Μεγάλου Σαββάτου λέγει το εξής:
Ὁ ᾍδης Λόγε συναντήσας σοι, ἐπικράνθη, βροτὸν ὁρῶν τεθεωμένον, κατάστικτον τοῖς μώλωψι, καὶ πανσθενουργόν, τῷ φρικτῷ τῆς μορφῆς δέ, διαπεφώνηκεν.[2]
Ο Άδης είδε τον Λόγο του Θεού γεμάτο από μώλωπες και πληγές αλλά πανσθενουργό και παντοδύναμο. Στον Άδη όμως κατέβηκε η ψυχή του Χριστού, τα σημάδια του μαρτυρίου Του έγιναν στο σώμα. Πώς ο Άδης έβλεπε την ψυχή γεμάτη πληγές; Απαντά ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης.
εικόνες και τύποι και φαντασίαι τινές αμυδραί των μαστίγων και παθών και εις αυτήν υπεχαράττοντο την ψυχήν, όθεν ακούομεν ότι και αι ψυχαί των αμαρτωλών απάγονται εις τον άδην, τα στίγματα και σημεία των αμαρτιών αυτών περιφέρουσαι” [3]
Αντιλαμβανόμαστε, λοιπόν, πόσο στενά συνδεδεμένα είναι η ψυχή και το σώμα του ανθρώπου. Γι’ αυτό και ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς λέει:
"Mη αν ψυχήν μόνην, μήτε σώμα μόνον λέγεσθαι άνθρωπον, αλλά το συναμφότερον"[4]
Όταν λέμε βέβαια πως η εικόνα του Θεού είναι χαραγμένη και στο σώμα του ανθρώπου δεν εννοούμε πως ο Θεός έχει τα χαρακτηριστικά του ανθρωπίνου σώματος αλλά ότι το σώμα του ανθρώπου μπορεί να φανερώσει την ύπαρξη του Θεού στον κόσμο. Εννοούμε πως και το σώμα του ανθρώπου έχει την ικανότητα να ενωθεί με τον Θεό και να γίνει όχι απλά κατοικητήριο αλλά ναός του Αγίου Πνεύματος[5].
Το σώμα μας είναι δεκτικό της θείας χάριτος και πηγαίνει στον Παράδεισο μαζί με την ψυχή. Εξ’ άλλου όταν μιλάμε για ανάσταση νεκρών ουσιαστικά εννοούμε ανάσταση των σωμάτων αφού η ψυχή επιβιώνει μετά τον θάνατο.
Η χάρις του Αγίου Πνεύματος σκηνώνει στα σώματα των Αγίων και παραμένει σ’ αυτά ακόμη και μετά την έξοδο της ψυχής, ακόμη και μετά τον θάνατο. Γι’ αυτό το λόγο και προσκυνάμε τα ιερά λείψανα των Αγίων και τα πιστεύουμε ως ικανά να μεταδώσουν τον αγιασμό και την ευλογία του Θεού.
Οι Άγιοι της Εκκλησίας μας βρίσκονται κοντά στον Θεό με τις ψυχές τους και περιμένουν την κοινή ανάσταση των σωμάτων. Όταν όμως εμφανίζονται στους πιστούς εμφανίζονται με την μορφή που είχε το σώμα τους όταν ήταν κάτω στη γη.
Η σωστή λοιπόν χρήση του σώματός μας είναι να το καταστήσουμε:
1.     Δεκτικό της χάριτος του Θεού.
2.     Κατάλληλο να μετέχει από τον παρόντα αιώνα στον δοξασμό που ετοίμασε ο Θεός για τους αγίους.
3.     Διάφανο ώστε να φανερώνει την εικόνα του Πλάστη και Δημιουργού του.
Αυτός είναι και ο σκοπός κάθε σωματικής άσκησης που χρησιμοποιούμε στην Ορθόδοξη Εκκλησία.
Με το πάθος της πορνείας, όμως, καμία από τις παραπάνω ευλογημένες καταστάσεις δεν απολαμβάνει το σώμα μας. Διαστρέφεται η λειτουργία του και καταστρέφεται ουσιαστικά η ύπαρξη ολόκληρου του ανθρώπου.
Ο τρόπος σωματικής επαφής όπως τον γνωρίζουμε δεν υπήρχε στον άνθρωπο εξ’ αρχής, πριν την πτώση. Εμφανίζεται στον άνθρωπο ως συνέπεια του προπατορικού αμαρτήματος. Να γιατί ο Άγιος Ιωάννης Δαμασκηνός προσδιο­ρίζει:
 «Η παρθενία άνωθεν και εξ αρχής εφυτεύθη τη φύσει των ανθρώπων εκ παρθένου γαρ γης ο άνθρωπος πεπλαστούργηται, εκ μόνου Αδάμ η Εύα έκτισται, εν παραδείσω παρθενία επολιτεύετο [...] ότε δια της παραβάσεως θάνατος εις τον κόσμον εισήλθε, τότε έγνω Αδάμ την γυναίκα αυτού και συνέλαβε και εγέννησε»[6]
Η παρθενία αποτελεί και εκφράζει την τελειότητα και στην τωρινή μεταπτωτική κατάσταση. Παρ’ όλα αυτά ο Θεός έδωσε ως άριστο εργαλείο ολοκλήρωσης του ανθρώπου την σεξουαλικότητα. Δι’ αυτής ο άνθρωπος ενώνεται με το αγαπημένο πρόσωπο και στο επίπεδο του σώματος. Δι’ αυτής ο άνθρωπος προσφέρεται ολόκληρος σε κάποιον άλλο και θραύει έτσι τα ασφυκτικά όρια της ατομικότητας και του εγωισμού του. Δι’ αυτής ο άνθρωπος μαθαίνει να ενεργοποιεί τον μηχανισμό εκείνον που του είναι απαραίτητος για να ξεφύγει από την εγωκεντρικότητα και καθίσταται ικανός να ερωτευτεί τον Χριστό. Αφού μάθει μέσα στο γάμο τον τρόπο να δίδεται ολόκληρος σε ένα άλλο πρόσωπο, μπορεί να στρέψει αυτή την διάθεση μετά και προς τον Χριστό. Αυτό εξ’ άλλου αποτελεί και το νόημα του μυστηρίου του γάμου. Να ανοίξει η καρδιά του ανθρώπου, να πλατυνθεί η ύπαρξή του και να γίνει ικανή να εφαρμόσει την καινούργια εντολή που μας έδωσε ο Χριστός.[7]
Διότι όπως λέγει ο Απόστολος Ιωάννης στην πρώτη επιστολή του στο 4ο κεφάλαιο στον 20ο στίχο:
άν τις εἴπῃ ὅτι ἀγαπῶ τὸν Θεόν, καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ μισῇ, ψεύστης ἐστίν· ὁ γὰρ μὴ ἀγαπῶν τὸν ἀδελφὸν ὃν ἑώρακε, τὸν Θεὸν ὃν οὐχ ἑώρακε πῶς δύναται ἀγαπᾶν;
Καλούμαστε λοιπόν μέσα από την αγάπη προς τον σύντροφό μας τον οποίο βλέπουμε, να μάθουμε την αγάπη προς τον Θεό μας τον οποίο δεν βλέπουμε. Βέβαια αυτή η στάση ζωής αποτελεί τον ένα από τους δύο δρόμους Ορθοδόξου ασκήσεως. Ο άλλος είναι ο Μοναχισμός όπου εκεί στο πρόσωπο του γέροντα βιώνει ο μοναχός ό,τι ο ευλογημένος έγγαμος, σαφώς εκτός σαρκικής επαφής.
Η σεξουαλική επαφή μέσα στο γάμο με κανένα τρόπο και πουθενά δεν καταδικάζεται. Αντίθετα η εν Γάγγρα Ιερά Σύνοδος στον 1ο κανόνα της λέει:
"Αν κάποιος μέμφεται το γάμο και αποστρέφεται ή ψέγει τη γυναίκα που κοιμάται με τον άντρα της και είναι πιστή και ευσεβής, γιατί τάχα δεν μπορεί να μπει στη βασιλεία των ουρανών, να αναθεματίζεται."[8]
Υπάρχουν όμως και κάποια όρια.
Ο καθαγιασμένος γάμος, ο πειθαρχημένος, ο χωρίς διαστροφή, διατηρεί τον άνθρωπον φυσικώς και ηθικώς, ενώ πάσα άλλη μορφή σαρκικής απολαύσεως, έστω και υπό ονειρώδη μόνον μορφή, διαφθείρει ολόκληρο τον άνθρωπον, ήτοι την ψυχήν και το σώμα.[9]
Σκοπός της σεξουαλικής επαφής μέσα στο γάμο είναι να αποτελέσει έναν επιπλέον τρόπο ένωσης των δύο προσώπων, την ένωση και στο σωματικό επίπεδο. Αποτέλεσμα και καρπός αυτής της ένωσης είναι η τεκνογονία.
Στο πλαίσιο του γάμου, το πάθος της πορνείας δεν έγκει­ται λοιπόν στη χρήση της σεξουαλικής λειτουργίας, αλλά στην κατάχρηση και τη διεστραμμένη χρήση της. Η έννοια της κατάχρησης, όπως συχνά τη συναντάμε στις πατερικές διδαχές, έχει ποιοτική έννοια και όχι ποσοτική χροιά: σημαίνει εδώ, όπως και αλλού, κακή χρήση της θεωρούμενης λειτουργίας, διαστροφή, χρήση αντίθετη στη φυσική σκοπιμότητα και γι’ αυτό παρά φύση και ανάρμοστη χρήση, μ’ άλλα λόγια παθολογική.[10]
Η αγάπη είναι ο σκοπός κάθε ένωσης μέσα στο γάμο. Την τελειότητα της αγάπης την χαρίζει το Άγιο Πνεύμα με το μυστήριο του γάμου. Η χάρη του Θεού αγιάζει και ολοκληρώνει κάθε προσπάθεια ένωσης ανάμεσα στο ζεύγος. Άρα χωρίς την ευλογία του Θεού κάθε προσπάθεια σωματικής ένωσης είναι καταδικασμένη να αποτύχει. Η σωματική επαφή εκτός γάμου μόνο πικρία και στενοχώρια κομίζει στο ζευγάρι.
Αν ο στόχος είναι η γνώση του άλλου προσώπου και η επίγνωσή του ως εικόνας του Θεού, τότε με την πορνεία ο άνθρωπος απομακρύνεται εντελώς από αυτόν τον στόχο. Η σαρκική ηδονή σκοτίζει το νου του. Συνεπώς ο άνθρωπος βλέπει το άλλο πρόσωπο όχι ως εικόνα Θεού αλλά ως ποθητό αντικείμενο και προσδοκά την ηδονή από αυτό. Ο άνθρωπος δεν αγαπά τον απέναντί του αλλά μια φανταστική εικόνα που έχει πλάσει γι’ αυτόν. Έτσι η πορνεία βλάπτει καίρια την δύναμη της φαντασίας και ο άνθρωπος φθάνει στο σημείο να «βλέπει» πρόσωπα και να «βιώνει» καταστάσεις που δεν υπάρχουν.
Στη φυσιολογική της λειτουργία η σεξουαλικότητα αγιάζεται με το μυστήριο του γάμου, ολοκληρώνεται και μεταμορφώνεται πνευματικά με την αγά­πη των συζύγων που ζουν εν Χριστώ. Αντίθετα στην πορνεία γίνεται εμπόδιο στη συνάντηση του ανθρώπου με το Θεό. Παύει ν' αποτελεί έκφραση, σ' ένα ορισμένο επίπεδο, της αγάπης, η οποία στηρίζεται στο Άγιο Πνεύμα και επομένως να συνιστά κατά κάποιο τρόπο πνευματική πράξη, ως καθο­δηγούμενη από το Άγιο Πνεύμα.[11]
Όταν όμως η σεξουαλική επαφή βιώνεται ανεξάρτητα από το πνευματικό της περιεχόμενο και γίνεται μόνο για την ηδονή τότε η ύπαρξη του ανθρώπου νοσεί βαριά και θανάσιμα.
Η επιθυμία του ανθρώπου στρέφεται σε λάθος κατεύθυνση. Ο άνθρωπος αποστρέφεται τον Θεό κι έτσι στερεί τον εαυτό του από τα πνευματικά αγαθά. Αλλάζει δηλαδή των κώδικα αξιών και διαλέγει τα λιγότερο σημαντικά από τα όντως απαραίτητα. Κατά κάποιον τρόπο προτιμά την σάρκα αντί για το πνεύμα. Η σεξουαλικότητα χάνει κάθε ίχνος πνευματικότητας και γίνεται μόνο σαρκική πράξη. Μονοπωλεί το ενδιαφέρον του ανθρώπου εις τρόπον ώστε να εκφράζει όλη του την ύπαρξη. Έτσι ο άνθρωπος ζει για να ικανοποιεί αυτό το πάθος. Κατά συνέπεια ειδωλοποιεί την απόλαυση και μέσα στην καρδιά του την τοποθετεί στην θέση που ανήκει μόνο στον Θεό.
Έτσι ο άνθρωπος δεν βλέπει ως κέντρο της ύπαρξής του την εικόνα του Θεού αλλά την σαρκική απόλαυση. Η ψυχή του αναστατώνεται και όλες οι δυνάμεις της  υπηρετούν την σεξουαλική επιθυμία στην αναζήτηση της ηδονής.
Ο άνθρωπος κυβερ­νιέται από το ένστικτο και εξομοιώνεται προς τα ζώα[12]
Το σώμα του ανθρώπου εξ ολοκλήρου διαστρέφεται από την φυσιολογική του λειτουργία και λειτουργεί παρά φύση. Εδώ ίσως μπορούμε να ανιχνεύσουμε την αιτία για τις πολλές σωματικές αρρώστιες που ταλαιπωρούν τους ανθρώπους της εποχής μας.
Τρείς κυρίως είναι οι παθολογικές καταστάσεις στις οποίες οδηγεί το αμάρτημα της πορνείας τον άνθρωπο.
1.     Δημιουργεί ταραχή και αδημονία στην ψυχή και στο σώμα του ανθρώπου.
2.     Η ηδονή που το πάθος προσφέρει εξαφανίζεται σχεδόν αμέσως μετά την εμφά­νισή της και αφήνει  στην ψυχή μία πικρή γεύση. Γρήγορα ο άνθρωπος  παρου­σιάζει συμπτώματα στέρησης και οδύνης. Πιστεύει ότι ανανεώνοντας την ηδονή θα ικανοποιηθεί αλλά ουσιαστικά ξεκινάει έναν «αγώνα δρόμου» χωρίς τελειωμό.
3.     Ο νους σκοτίζεται και αποπροσανατολίζεται χάνοντας εντελώς από το οπτικό του πεδίο τον Θεό. Ο πόρνος δεν έχει την ικανότητα να γνωρίσει τον Θεό.
Όπως και όλα τα υπόλοιπα πά­θη, το πάθος της πορνείας καταστρέφει τις αρετές και δημιουργεί στην ψυχή:
·        Την απουσία του φόβου του Θεού
·        Την έλλειψη διάθεσης για προσευχή
·        Την αγάπη για το εγώ
·        Την αναισθησία
·        Την προσκόλληση στον κόσμο
·        Την απελπισία.
Τέλος θα πρέπει να πούμε ότι το πάθος της πορνείας ευνοείται στη γέννηση, τη διατήρηση και την ανά­πτυξή του κυρίως από τρεις τύπους εμπαθούς συμπεριφοράς:
1.     την υπερηφάνεια και τη ματαιοδοξία
2.     την κατάκριση του πλησίον
3.     την αφθονία τροφής και ύπνου.[13]  


[1] Νεκρώσιμη ακολουθία
[2] Τροπάριο δ ωδής του κανόνος του Μ. Σαββάτου
[3] Νικοδήμου Αγιορείτου, Εορτοδρόμιον, σ. 389
[4] Γρηγ. Παλαμάς, PG 150, 1361C.
[5] οὐκ οἴδατε ὅτι τὸ σῶμα ὑμῶν ναὸς τοῦ ἐν ὑμῖν ἁγίου Πνεύματός ἐστιν Α Κορ. 6,19
 
[6] ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ Έκθεσις Ακριβής 4,24
[7] ἐντολὴν καινὴν δίδωμι ὑμῖν ἵνα ἀγαπᾶτε ἀλλήλους, καθὼς ἠγάπησα ὑμᾶς ἵνα καὶ ὑμεῖς ἀγαπᾶτε ἀλλήλους. Ιωάνν. 13,34
[8] "Ει τις τον γάμον μέμφοιτο, και την καθεύδουσαν μετά του ανδρός αυτής, ούσαν πιστήν και ευλαβή, βδελύσσοιτο ή μέμφοιτο, ως αν μη δυναμένην εις βασιλείαν εισελθείν, ανάθεμα έστω."
[9] ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ ΣΑΧΑΡΩΦ Άσκησις και Θεωρία, σ. 62
[12] ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΝΥΣΣΗΣ βίος Μωυσέως 2,302

Ανδρέας Γκατζέλης

Πληροφορίες άρθρου:

4062 προβολές

Αρέσει σε 3 άτομα

Άρθρα του ίδιου συντάκτη

09/04/2013 | Πεντηκοστή και Πεντηκοστιανοί

28/02/2013 | Το κριτήριο της Αλήθειας

20/03/2012 | Η ΟΡΓΗ

05/02/2012 | Η ΦΙΛΑΡΓΥΡΙΑ

27/09/2011 | ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΑ

22/09/2011 | ΔΙΑΦΟΡΑ ΕΘΝΙΚΟΥ ΕΙΔΩΛΟΥ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΥ ΕΙΚΟΝΙΣΜΑΤΟΣ

21/09/2011 | Η ιστορία αρχαιολατρείας

15/09/2011 | ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ

12/09/2011 | ΓΕΝΙΚΗ ΘΕΩΡΗΣΗ

05/09/2011 | Οι εντολές του Χριστού

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER
ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ
Πρέπει να συμπληρώσετε το είδος του επαγγέλματος που ψάχνετε

1928 | 

-10 βαθμούς κατέβηκε το θερμόμετρο στην Ηράκλεια.

1936 | 

Στον κινηματογράφο «Κρόνιον» προβάλλονταν η ταινία «Χωρίς Οικογένεια» και στον κινηματογράφο «Πάνθεον» η ταινία «Μυστηριώδης κύριος Χ» με τους Ρ. Μοντγκόμερυ - Ελίζαμπετ Άλλαν.

1936 | 

Συμμορία ληστών μπήκε στο σπίτι του Θωμά Γιάντσου, από το οποίο και αφαίρεσαν 30.000 δραχμές και είκοσι τρεις χρυσές τουρκικές λίρες.

1945 | 

Το Δημοτικό Συμβούλιο Σερρών καθιέρωσε σαν εθνική τοπική γιορτή την 14η Σεπτεμβρίου ημέρα απελευθέρωσης.

1964 | 

Η εφημερίδα Ελληνικός Βορράς έγραφε: «Πρωτοβουλία των σπουδαστών και της νεολαίας της πόλεώς μας, διωργανώθη πάνδημον συλλαλητήριον συμπαραστάσεως προς τον κυπριακόν λαόν. Μετά τας ομιλίας εκπροσώπων των σπουδαστών, των εμπόρων και επαγγελματοβιοτεχνών ως και εκπροσώπων των ιδιωτικών Γυμνασίων Κηροπλάστου και Μανάφη, ενεκρίθη ψήφισμα, το οποίον επεδόθη εις τον δήμαρχον κ. Μουταφτσήν και τον κ. Νομάρχην ίνα το διαβιβάση προς την κυβέρνησιν, προς τον αρχιεπίσκοπον και προς τους ξένους πρεσβευτάς».
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Όλο γκρινιάζουμε ότι δεν έχουμε ρούχα, και όλο οι ντουλάπες μας, ασφυκτιούν!

Για να ξαλαφρώσεις ντουλάπες και συρτάρια, χωρίς να χρειαστεί να πετάξεις τίποτα, απλά άλλαξε τον τρόπο που τακτοποιείς κάποια ρούχα!

Τα λεπτά ρούχα, όπως μακό, κολλάν καθώς και αυτά που δεν τσαλακώνουν εύκολα, όπως μάλλινα πουλόβερ και φόρμες γυμναστικής, μπορείς να τα τυλίξεις ρολό, και να τα τοποθετήσεις στα ράφια. Αυτομάτως η ντουλάπα σου θα αποκτήσει πιο οργανωμένο look αλλά και θα εξοικονομήσεις τουλάχιστον το 1/3 του χώρου που υπήρχε!

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ...

82 πρόσωπα
3587 δημοσιευμένα άρθρα
226 ατάκες
33 videos
42 αρχεία ήχου
235860 προβολές από 1/2 έως 26/2
327097 προβολές τον προηγ. μήνα
421659 προβολές τον Δεκέμβριο