Στο σεντούκι της ψυχής μου" - Ευθυμία Αθανασιάδου

Το τελευταίο σας βιβλίο κυκλοφορεί με τον τίτλο «Στο σεντούκι της ψυχής μου». Θα θέλατε να μας πείτε δυο λόγια για αυτό;
Το σεντούκι είναι ένα βιβλίο για την ψυχική δύναμη που έχει ο άνθρωπος.Μέσα από την ιστορία της Αρετής μεταφερόμαστε στην μεταπολεμική περίοδο της Ελλάδος και συγκεκριμένα τη Μακεδονία και τη Θράκη.Μαζί της ταξιδεύουμε στην Ξάνθη ,βιώνουμε τη φτώχεια όπου μεγάλωσε,ζεσταινόμαστε μεσα σε μια καλύβα με ένα μαγκάλι και βλέπουμε τον αποχωρισμό στην πιο τρυφερή ηλικία από τη μάνα της.Μεταφερόμαστε στην Καβάλα στην αναζήτηση των μοναδικών εν ζωή συγγενών της περιφερόμενοι στις λασπωμένες γειτονιές της παλιάς πόλης.Εκεί βλέπουμε να τη χτυπάει και πάλι η μοίρα αφήνοντάς της ανεξήτηλα σημάδια τα οποία και θα καθορίσουν το μέλλον της.Κυνηγημένη φευγεί για την πόλη των Σερρών όπου θα δουλέψει στα Καπνομάγαζα.Εκεί η ζωή της δείχνει επιτελους το καλό της πρόσωπο και της στελνει φύλακες άγγελους που θα τη προστατεύουν μέχρι τέλους.Από κεί και πέρα το ταξίδι της Αρετής, μας φτάνει ως τα αστέρια ,αφού η μοίρα της χαρίζει όλα αυτά που της στέρησε τόσοα χρόνια.

Ο κεντρικός σας χαρακτήρας, η Αρετή, έχει δικά σας χαρακτηριστικά; Μοιάζετε;

Η Αρετή στο βιβλίο περπατάει –και οχι τυχαία-σε μονοπάτια που έχω περπατήσει κι εγω ως παιδί.Αρχικά μέσα από την πορεία της περιγράφω γειτονιές που πέρασα τα παιδικά μου χρόνια ,μυρωδιές που έχω από τότε και γεύσεις που μένουν ακόμη και τώρα στα χείλη μου.Από χαρακτηριστικά,το γεγονός πως αγαπάει το διάβασμα και δεν τα παρατάει ακόμη και στα πιο δύσκολα ,είναι και χαρακτηριστικό δικό μου,αφού κι εγω ως παιδί συνδίαζα σχολείο και εργασία.Από κει και πέρα τον χαρακτήρα της Αρετής τον έχτισα πιο ανθεκτικό και καλοσυνάτο από ότι συνηθίζει άνθρωπος να έχει,οχι πως δεν υπάρχουν,αλλά βέβαια σπανίζουν και ειδικά στη σημερινη εποχή.Αυτό το έκανα για να τονίσω πως όποιος πορεύετε στη ζωή του με αρετή ,πείσμα και καλοσύνη η ζωή του ανταποδίδει το καλύτερο χαμόγελό της.

Τι ξεχωρίζετε στο βιβλίο αυτό σε σχέση με τα άλλα που έχετε κυκλοφορήσει; Και ποιο από όλα είναι αυτό που θα λέγατε αγαπημένο σας αν έπρεπε να επιλέξετε;


Το κάθε βιβλίο που γράφω προσπαθώ να είναι διαφορετικό από τα υπόλοιπα.Σαφώς όμως όλα έχουν την προσωπικότητα του συγγραφέα μέσα,έτσι ώστε να αφήνουν το στίγμα τους στη λογοτεχνία.Το σεντούκι ξεχωρίζει από τα δύο προηγούμενα αφ’ενος από το χρόνο που εξελίσσεται και αφ’ετέρου από την ίδια την ιστορία του βιβλίου η οποία δεν έχει σχέση με τα υπόλοιπα.Όσον αφορά το πιο αγαπημένο μου,θα πω πως δεν μπορώ να ξεχωρίσα κάποιο,γιατι όσο κλισέ κι αν ακουστεί,όλα είναι παιδιά μου,όλα έχουν κάτι από την ψυχή μου μέσα.

Από πού αντλείτε την έμπνευση σας; Γράφετε συγκεκριμένες ώρες της ημέρας;

Η έμπνευση έρχεται από οπουδήποτε.Από μια ιστορία που θα μου αφηγηθεί κάποιος,από μια προσωπική μου εμπειρία,από μια ταινία,ακόμα και από ένα στίχο ενός τραγουδιού η μια μελωδία που θα με αγγίξει...Συνηθίζω να γράφω πολύ νωρίς το πρωί ,όπου όλα γύρω μου είναι ήρεμα.

Τι θα συμβουλεύατε έναν νέο συγγραφέα που κάνει τώρα τα πρώτα του βήματα στον χώρο της γραφής και του βιβλίου;

Θα συμβούλευα τον νεα συγγραφέα αυτό που θα συμβούλευα οποιοδήποτε νέο σε οποιοδήποτε άλλο επάγγελμα.Να αγαπάει αυτό που κάνει,να έχει μεράκι για αυτό και να προσπαθεί να αφήσει κάτι αξιόλογο πίσω του.Μόνο έτσι θεωρώ πως κάποιος είναι επιτυχημένος σε ότι επιλέγει να κάνει.

Ετοιμάζετε κάτι νέο αυτή την περίοδο;

Έχω ήδη ετοιμάσει το τέταρτο βιβλίο και βρίσκεται στον εκδοτικό μου οίκο αναμένοντας για εκτύπωση.Αυτό το διάστημα γράφω επίσης τη συνέχεια του πρώτου μου βιβλίου, «Για όσα δεν μιλήσαμε ποτέ»..

Βιβλίο | της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

Συνάντηση συμμαθητών μετά από 50 χρόνια

του Χριστόφορου Παλαμίδη

Ιστορία και Κομμουνισμός

της Δήμητρας Σαμαρά

Βγήκαν λάμιες στο ποτάμι, σύννεφο έβαλαν γιορντάνι….

της Δήμητρας Σαμαρά

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

Με αφορμή το SURVIVOR: Πως μας «καθοδηγεί» η TV…

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Μετρώντας τις μέρες μας

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Το θέατρο στους μαθητές

του Χριστόφορου Παλαμίδη

Αλέξης Τσίπρας, ένας Ντόριαν Γκρέι της πολιτικής

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Προκλητή ζήτηση υπηρεσιών υγείας στην Ελλάδα και προτάσεις αντιμετώπισης της – Περικοπές στην πρωτοβάθμια υγεία ή εξοικονόμηση πόρων;

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Δάσος και ενέργεια και Γιατί λύματα;

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Γαλλικός Ρομαντισμός και Φιλελληνισμός

του ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΙΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΣΕΡΡΩΝ

Πρόσεχε το δάχτυλο, όχι το φεγγάρι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα, διαχειρισιμότητα του δημόσιου χρέους και βιωσιμότητα της χώρας

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Δημοσιονομική κρίση χρέους, τραπεζικό σύστημα και πολιτικο-οικονομικές ελίτ

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Μια γιορτή επαναπροσέγγισης των πολιτισμών στα ερτζιανά κύματα στις Σέρρες

της Unesco Σερρών

Περί ευρωζώνης, εθνικών νομισμάτων και άλλων τινών

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

2017 Διεθνές Έτος Βιώσιμης Τουριστικής Ανάπτυξης

της Unesco Σερρών

Και δάσκαλοι - όχι μόνο φιλόλογοι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Υγροβιότοποι, για μείωση του κινδύνου των καταστροφών

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Ένας δήμαρχος, μια μήνυση και ο … ΤΑΡ (πάλι)

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ποιοι μας αποκαλούν «λαϊκιστές»;

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Στιγμές της πόλης

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Στερητικό σύνδρομο εξουσίας

του Παναγιώτη Κοτρώνη

«Το τάγμα που τραγουδάει…»

της Δήμητρας Σαμαρά

Εύκολη προφητεία

του Αθανάσιου Μπόϊκου

΄Ανθρωποι και κατσαρίδες

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ένας «ρεαλιστής» δήμαρχος

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Αδιόρθωτοι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται

του Αθανάσιου Μπόϊκου

ΤΑΡ, «νεοοθωμανισμός» και εθνικό συμφέρον

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματων print

Τα καρπουζάκια της Νάξου

08/03/2013

Άρθρο του Χριστόφορου Παλαμίδη

 
Το καλοκαίρι του 1983 δύο ζευγάρια από τις Σέρρες πήγαμε για διακοπές στο Πυργάκι της Νάξου σε ένα συγκρότημα με ατομικά διαμερίσματα τεσσάρων ατόμων. Στην είσοδο του συγκροτήματος που θα μέναμε, είδαμε καθισμένο ένα μικρόσωμο, ξερακιανό, μαυριδερό ανθρωπάκο, που είχε μπροστά του πέντε-έξι καρπουζάκια που είχαν τα ίδια χαρακτηριστικά με τον νοικοκύρη τους. Τα συγκρίναμε με τα δικά μας καρπούζια των Σερρών και σχολιάσαμε ειρωνικά το μέγεθός τους.
Το πιο εντυπωσιακό αυτού του ανθρώπου ήταν ότι του έλειπε το ένα του μάτι και στη θέση του υπήρχε η άδεια κόγχη με μία τρυπούλα στο βάθος.

Έκανα νόημα στο Δημήτρη να πάρει ένα καρπουζάκι για να τον βοηθήσουμε και συμφώνησε.
Διαλέγει το μεγαλύτερο, περί τα δύο κιλά, το παίρνει και αφήνει ένα χαρτονόμισμα.
-Ορίστε, του λέει, είμαστε εντάξει.
-Σε παρακαλώ, φέρτο να το ζυγίσω, του απαντά ενοχλημένος και του το παίρνει από τα χέρια.
Αφού το ζύγισε είπε μια τιμή πολύ μεγαλύτερη από αυτή που αγοράζαμε τα καρπούζια στις Σέρρες και έψαχνε για τα ρέστα.
-Είμαστε εντάξει του λέει ο Δημήτρης και πήγε να φύγει αλλά εκείνος τον κυνηγούσε να του δώσει τα κέρματα.
Τελικά πήρε τα ρέστα γιατί ο ξερακιανός παρεξηγήθηκε και φώναζε:
-Δεν ήρθα εδώ να ζητιανέψω, ήρθα να πουλήσω την παραγωγή μου!
Προσπαθήσαμε να κρατήσουμε τα γέλια γιατί θεωρήσαμε πολύ αστείο να θεωρεί εκείνα τα μικρά καρπουζάκια παραγωγή.

Το απόγευμα, αφού ήπιαμε τον καφέ μας στην βεράντα έχοντας μπροστά μας μία καταπληκτική θέα προς τη θάλασσα, λέω στον φίλο μου:
-Ρε Δημήτρη, πού το έχεις εκείνο το καψίδικο, την περίληψη του καρπουζιού, που πήραμε από τον «παραγωγό»;
-Στο ψυγείο, μου απαντά.
-Άντε φέρτο να μην πιάνει χώρο.
Το πλένει καλά και το σκουπίζει σαν να ήταν μίασμα και το φέρνει στο πιάτο με ένα μαχαίρι. Το κόβει στα δύο και τότε γίνεται κάτι μαγικό.
Αποκαλύπτεται μία κατακόκκινη σάρκα που σκόρπιζε άρωμα. Μείναμε άναυδοι.
Κοιτούσα αν αυτό που κρατούσε ο Δημήτρης ήταν μαχαίρι ή μαγική ράβδος.
-Πρέπει να είναι καλό, ψέλλισα και μου ΄φυγαν τα σάλια.

Μόλις το βάζουμε στο στόμα αρχίζουμε να βγάζουμε ηδονικές κραυγές. Οι γυναίκες που ήταν μέσα άκουσαν τα μουγκρητά και βγήκαν να δουν τι γίνεται. Ίσα-ίσα που πρόλαβαν να δοκιμάσουν γιατί ήταν αυτό που λένε «να τρώει η μάννα και στο παιδί να μη δίνει».
Την άλλη μέρα το πρωί πήγαμε στο στέκι του να τον βρούμε, αλλά πουθενά, είχε εξαφανιστεί. Ρωτήσαμε πού μένει και μας έδειξαν ένα μονοπάτι προς το βουνό που έβγαζε στο σπίτι του. Ανεβήκαμε το μονοπάτι μέχρι που τον εντοπίσαμε.
Του ζητήσαμε καμιά 10ριά καρπουζάκια και αυτός που κατάλαβε τη λαχτάρα μας με ύφος υπεροχής μάς κούνησε το δάχτυλο αρνητικά δείχνοντας ότι του τελείωσαν.

Του είπαμε να πάει να κόψει για να ξαναπεράσουμε να τα πάρουμε.
-Θα κόψω μετά από δέκα μέρες! Αυτά δεν είναι από τα καρπούζια που ξέρετε, είπε με περηφάνια. Είναι ντόπιος σπόρος, άνυδρα, αντέχουν στην ξηρασία, δεν ποτίζονται και αργούν να γίνουν. Το νερό το παίρνουν από την υγρασία της ατμόσφαιρας. Πήγε να φύγει αλλά την τελευταία στιγμή έκανε το λάθος να πει ότι έχει πέντε που ήταν παραγγελίες.
Τι ήταν να το πει; Δεν υπήρχε περίπτωση να γλυτώσει από τον Τζιμάρα που ήταν πρώτος στο ψηστήρι. Τον πήρε από πίσω και τον έπιασε στο μπλα-μπλα για να τον καταφέρει να μας δώσει από τα κρατημένα, αυτός αντιστεκόταν κουνώντας τα χέρια μέχρι που παραδόθηκε και είπε «εντάξει, μόνον ένα».

Πήγαν μέσα στο σπίτι και εγώ τους ακολούθησα. Τα είχε φυλαγμένα σε μια ντουλάπα λες και ήταν χρυσαφικά που τα έκρυβε για να μην του τα κλέψουν. Ο Δημήτρης διάλεξε το μεγαλύτερο, άφησε ένα χαρτονόμισμα και πήγε να φύγει. Ο άλλος πάλι τα ίδια, σώνει και καλά να το ζυγίσει για να του δώσει τα ρέστα.

Πήραμε και λίγο τυρί που έφτιαχνε από κάτι προβατάκια που είχε και είπαμε χίλια ευχαριστώ.
Δεν λέω τίποτα για το εξαιρετικό τυρί, γιατί εμείς σαν λιχουδιάρηδες είχαμε ψάξει και είχαμε βρει και άλλα καλά τυριά στο νησί. Τέτοιο καρπούζι όμως δεν έχω ξαναφάει στη ζωή μου και ούτε πρόκειται, θα υπάρχει μόνον σαν ανάμνηση και μνήμη στον φίλο μου Δημήτρη Βούλτσιο που έφυγε πρόωρα πριν από έξι χρόνια

Χριστόφορος Παλαμίδης

Πληροφορίες άρθρου:

2206 προβολές

Αρέσει σε 16 άτομα

Άρθρα του ίδιου συντάκτη

29/11/2017 | Συνάντηση συμμαθητών μετά από 50 χρόνια

10/05/2017 | Το θέατρο στους μαθητές

29/06/2016 | Ανάσα αισιοδοξίας

24/02/2016 | Πολιτική αυτοκτονία

02/10/2015 | Ποιός έκλεισε τις τράπεζες, γιατί επέβαλαν τα capital controls και πότε θα γίνει η άρση τους

10/12/2014 | Δημοκράτες και φασίστες

28/11/2014 | Με το αέριο ζεστάθηκε το κοκαλάκι μας

17/12/2013 | Η αλήθεια για το φρέσκο γάλα

25/11/2013 | Παγκόσμια ημέρα δημόσιας τουαλέτας

22/02/2013 | Tο κρέας και τα μυστικά του

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER
ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ
Πρέπει να συμπληρώσετε το είδος του επαγγέλματος που ψάχνετε

1902 | 

Έγινε η ενθρόνιση του Μητροπολίτη Χρυσόστομου Καλφάτη Μητροπολίτη Ιερά Μητρόπολη Δράμας και Ζιχνών.

1908 | 

Μετά την επικράτηση του κινήματος των Νεοτούρκων, το υπό τον Γενικό Αρχηγό της περιφέρειας Μελενίκου - Σιδηροκάστρου Αλέξανδρο Γρίβα ανταρτικό Σώμα με έντεκα άνδρες εμφανίστηκε στις αρχές του Πετριτσίου μαζί με άλλους δέκα άνδρες από τα Άνω Πορόια, όπου και έγινε δεκτό από τους κατοίκους με μεγάλο ενθουσιασμό.

1908 | 

Έφτασε στις Σέρρες η ένοπλη ομάδα του Στέργιου Βλάχμπεη για να παραδώσει τον οπλισμό της στα πλαίσια του αφοπλισμού που συμφωνήθηκε μετά την επικράτηση των Νεοτούρκων. Την επομένη ημέρα (Τετάρτη) αποθεώθηκε όταν επίσημα εισήλθαν στις Σέρρες. Χιλιάδες λαού παραληρώντας από ενθουσιασμό τους υποδέχτηκαν με απερίγραπτες εκδηλώσεις θαυμασμού. Ο Στέργιος Βλάχμπεης γεννήθηκε στην Ηράκλεια Σερρών το 1880 και ήταν από τους πρώτους Έλληνες αντάρτες του Μακεδονικού Αγώνα. Διαδέχθηκε τον Θ. Χατζηπανταζή που φονεύθηκε στην αρχηγία του ένοπλου σώματος της Τζουμαγιάς. Έδρασε στη Χαλκιδική και στην περιοχή της λίμνης Αχινού. Με την κήρυξη του πρώτου Βαλκανικού πολέμου (Οκτώβριος 1912) κατέλαβε τη Νιγρίτα και ύψωσε την ελληνική σημαία. Διετέλεσε δήμαρχος Νιγρίτας και η ελληνική κυβέρνηση του απένειμε αναμνηστικό μετάλλιο, ενώ τον ανέγραψε στην επετηρίδα των Μακεδονομάχων. Απεβίωσε το 1948.

1934 | 

Στο κινηματογράφο «Κρόνιο» προβλήθηκε η ταινία «Νυχτερίδα» του Στράους.

1974 | 

Σκοτώθηκε ο Αντισμήναρχος Στυλιανός Συμεωνίδης, όταν το αεροσκάφος του τύπου Noratlas της 354 Μοίρας στο οποίο επέβαινε ως χειριστής, κατά την εκτέλεση διατεταγμένης αποστολής στην Κύπρο, καταρρίφθηκε κατά την προσγείωσή του στο αεροδρόμιο της Λευκωσίας. Ο Συμεωνίδης γεννήθηκε το 1933 στις Σέρρες. Εισήλθε στη σχολή Ικάρων (Τμήμα Εφέδρων Χειριστών) το Δεκέμβριο του 1952 και αποφοίτησε το 1954 με βαθμό Εφέδρου Ανθ/γού. Μονιμοποιήθηκε με τον ίδιο βαθμό το Σεπτέμβριο του 1962. Παντρεύτηκε το 1959 την Αναστασία Μαρούλη και απέκτησαν δύο γιους, τον Γεώργιο (1960) και το Νικόλαο (1963). Στις 9 Σεπτεμβρίου 2006 έγιναν τα αποκαλυπτήρια του ανδριάντα του από την Ένωση Κυπρίων Ν. Σερρών και τον Δήμο Σερρών.

1976 | 

Άρχισε η καμπάνια παράδοσης τεύτλων στο Εργοστάσιο Σακχάρεως Σερρών. Η καμπάνια απέδωσε 47.310 τόνους ζάχαρης, 17.000 τόνους μελάσα, 15.000 τόνους ξερή πούλπα και 42.000 τόνους νωπή πούλπα. Η μελάσα διατέθηκε σε διάφορες βιομηχανίες και η πούλπα στην κτηνοτροφία.
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Όλο γκρινιάζουμε ότι δεν έχουμε ρούχα, και όλο οι ντουλάπες μας, ασφυκτιούν!

Για να ξαλαφρώσεις ντουλάπες και συρτάρια, χωρίς να χρειαστεί να πετάξεις τίποτα, απλά άλλαξε τον τρόπο που τακτοποιείς κάποια ρούχα!

Τα λεπτά ρούχα, όπως μακό, κολλάν καθώς και αυτά που δεν τσαλακώνουν εύκολα, όπως μάλλινα πουλόβερ και φόρμες γυμναστικής, μπορείς να τα τυλίξεις ρολό, και να τα τοποθετήσεις στα ράφια. Αυτομάτως η ντουλάπα σου θα αποκτήσει πιο οργανωμένο look αλλά και θα εξοικονομήσεις τουλάχιστον το 1/3 του χώρου που υπήρχε!

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ...

82 πρόσωπα
3587 δημοσιευμένα άρθρα
226 ατάκες
33 videos
42 αρχεία ήχου
310472 προβολές από 1/7 έως 22/7
589768 προβολές τον προηγ. μήνα
377463 προβολές τον Μάιο