Στο σεντούκι της ψυχής μου" - Ευθυμία Αθανασιάδου

Το τελευταίο σας βιβλίο κυκλοφορεί με τον τίτλο «Στο σεντούκι της ψυχής μου». Θα θέλατε να μας πείτε δυο λόγια για αυτό;
Το σεντούκι είναι ένα βιβλίο για την ψυχική δύναμη που έχει ο άνθρωπος.Μέσα από την ιστορία της Αρετής μεταφερόμαστε στην μεταπολεμική περίοδο της Ελλάδος και συγκεκριμένα τη Μακεδονία και τη Θράκη.Μαζί της ταξιδεύουμε στην Ξάνθη ,βιώνουμε τη φτώχεια όπου μεγάλωσε,ζεσταινόμαστε μεσα σε μια καλύβα με ένα μαγκάλι και βλέπουμε τον αποχωρισμό στην πιο τρυφερή ηλικία από τη μάνα της.Μεταφερόμαστε στην Καβάλα στην αναζήτηση των μοναδικών εν ζωή συγγενών της περιφερόμενοι στις λασπωμένες γειτονιές της παλιάς πόλης.Εκεί βλέπουμε να τη χτυπάει και πάλι η μοίρα αφήνοντάς της ανεξήτηλα σημάδια τα οποία και θα καθορίσουν το μέλλον της.Κυνηγημένη φευγεί για την πόλη των Σερρών όπου θα δουλέψει στα Καπνομάγαζα.Εκεί η ζωή της δείχνει επιτελους το καλό της πρόσωπο και της στελνει φύλακες άγγελους που θα τη προστατεύουν μέχρι τέλους.Από κεί και πέρα το ταξίδι της Αρετής, μας φτάνει ως τα αστέρια ,αφού η μοίρα της χαρίζει όλα αυτά που της στέρησε τόσοα χρόνια.

Ο κεντρικός σας χαρακτήρας, η Αρετή, έχει δικά σας χαρακτηριστικά; Μοιάζετε;

Η Αρετή στο βιβλίο περπατάει –και οχι τυχαία-σε μονοπάτια που έχω περπατήσει κι εγω ως παιδί.Αρχικά μέσα από την πορεία της περιγράφω γειτονιές που πέρασα τα παιδικά μου χρόνια ,μυρωδιές που έχω από τότε και γεύσεις που μένουν ακόμη και τώρα στα χείλη μου.Από χαρακτηριστικά,το γεγονός πως αγαπάει το διάβασμα και δεν τα παρατάει ακόμη και στα πιο δύσκολα ,είναι και χαρακτηριστικό δικό μου,αφού κι εγω ως παιδί συνδίαζα σχολείο και εργασία.Από κει και πέρα τον χαρακτήρα της Αρετής τον έχτισα πιο ανθεκτικό και καλοσυνάτο από ότι συνηθίζει άνθρωπος να έχει,οχι πως δεν υπάρχουν,αλλά βέβαια σπανίζουν και ειδικά στη σημερινη εποχή.Αυτό το έκανα για να τονίσω πως όποιος πορεύετε στη ζωή του με αρετή ,πείσμα και καλοσύνη η ζωή του ανταποδίδει το καλύτερο χαμόγελό της.

Τι ξεχωρίζετε στο βιβλίο αυτό σε σχέση με τα άλλα που έχετε κυκλοφορήσει; Και ποιο από όλα είναι αυτό που θα λέγατε αγαπημένο σας αν έπρεπε να επιλέξετε;


Το κάθε βιβλίο που γράφω προσπαθώ να είναι διαφορετικό από τα υπόλοιπα.Σαφώς όμως όλα έχουν την προσωπικότητα του συγγραφέα μέσα,έτσι ώστε να αφήνουν το στίγμα τους στη λογοτεχνία.Το σεντούκι ξεχωρίζει από τα δύο προηγούμενα αφ’ενος από το χρόνο που εξελίσσεται και αφ’ετέρου από την ίδια την ιστορία του βιβλίου η οποία δεν έχει σχέση με τα υπόλοιπα.Όσον αφορά το πιο αγαπημένο μου,θα πω πως δεν μπορώ να ξεχωρίσα κάποιο,γιατι όσο κλισέ κι αν ακουστεί,όλα είναι παιδιά μου,όλα έχουν κάτι από την ψυχή μου μέσα.

Από πού αντλείτε την έμπνευση σας; Γράφετε συγκεκριμένες ώρες της ημέρας;

Η έμπνευση έρχεται από οπουδήποτε.Από μια ιστορία που θα μου αφηγηθεί κάποιος,από μια προσωπική μου εμπειρία,από μια ταινία,ακόμα και από ένα στίχο ενός τραγουδιού η μια μελωδία που θα με αγγίξει...Συνηθίζω να γράφω πολύ νωρίς το πρωί ,όπου όλα γύρω μου είναι ήρεμα.

Τι θα συμβουλεύατε έναν νέο συγγραφέα που κάνει τώρα τα πρώτα του βήματα στον χώρο της γραφής και του βιβλίου;

Θα συμβούλευα τον νεα συγγραφέα αυτό που θα συμβούλευα οποιοδήποτε νέο σε οποιοδήποτε άλλο επάγγελμα.Να αγαπάει αυτό που κάνει,να έχει μεράκι για αυτό και να προσπαθεί να αφήσει κάτι αξιόλογο πίσω του.Μόνο έτσι θεωρώ πως κάποιος είναι επιτυχημένος σε ότι επιλέγει να κάνει.

Ετοιμάζετε κάτι νέο αυτή την περίοδο;

Έχω ήδη ετοιμάσει το τέταρτο βιβλίο και βρίσκεται στον εκδοτικό μου οίκο αναμένοντας για εκτύπωση.Αυτό το διάστημα γράφω επίσης τη συνέχεια του πρώτου μου βιβλίου, «Για όσα δεν μιλήσαμε ποτέ»..

Βιβλίο | της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

Βγήκαν λάμιες στο ποτάμι, σύννεφο έβαλαν γιορντάνι….

της Δήμητρας Σαμαρά

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

Με αφορμή το SURVIVOR: Πως μας «καθοδηγεί» η TV…

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Μετρώντας τις μέρες μας

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Το θέατρο στους μαθητές

του Χριστόφορου Παλαμίδη

Αλέξης Τσίπρας, ένας Ντόριαν Γκρέι της πολιτικής

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Προκλητή ζήτηση υπηρεσιών υγείας στην Ελλάδα και προτάσεις αντιμετώπισης της – Περικοπές στην πρωτοβάθμια υγεία ή εξοικονόμηση πόρων;

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Δάσος και ενέργεια και Γιατί λύματα;

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Γαλλικός Ρομαντισμός και Φιλελληνισμός

του ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΙΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΣΕΡΡΩΝ

Πρόσεχε το δάχτυλο, όχι το φεγγάρι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα, διαχειρισιμότητα του δημόσιου χρέους και βιωσιμότητα της χώρας

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Δημοσιονομική κρίση χρέους, τραπεζικό σύστημα και πολιτικο-οικονομικές ελίτ

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Μια γιορτή επαναπροσέγγισης των πολιτισμών στα ερτζιανά κύματα στις Σέρρες

της Unesco Σερρών

Περί ευρωζώνης, εθνικών νομισμάτων και άλλων τινών

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

2017 Διεθνές Έτος Βιώσιμης Τουριστικής Ανάπτυξης

της Unesco Σερρών

Και δάσκαλοι - όχι μόνο φιλόλογοι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Υγροβιότοποι, για μείωση του κινδύνου των καταστροφών

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Ένας δήμαρχος, μια μήνυση και ο … ΤΑΡ (πάλι)

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ποιοι μας αποκαλούν «λαϊκιστές»;

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Στιγμές της πόλης

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Στερητικό σύνδρομο εξουσίας

του Παναγιώτη Κοτρώνη

«Το τάγμα που τραγουδάει…»

της Δήμητρας Σαμαρά

Εύκολη προφητεία

του Αθανάσιου Μπόϊκου

΄Ανθρωποι και κατσαρίδες

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ένας «ρεαλιστής» δήμαρχος

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Αδιόρθωτοι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται

του Αθανάσιου Μπόϊκου

ΤΑΡ, «νεοοθωμανισμός» και εθνικό συμφέρον

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ταινία Εκείνη

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Πλάθοντας ευτυχισμένα παιδιά

του ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΙΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΣΕΡΡΩΝ

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματων print

Το «σύνδρομο» του...προπονητή!...

11/07/2014

Άρθρο του Γιώργου Πιπερόπουλου

 
      Η πρόσφατη αποκάλυψη «παρασκηνίων» (και ουσιαστικά άκομψης αποπομπής του κ Φερνάντο Σάντος) με ωθεί να καταθέσω τις σημερινές μου σκέψεις, υπενθυμίζοντας σε πολλούς κακόπιστους (ίσως και ανεγκέφαλους) μερικά από αυτά που είπε στην Βραζιλία ο Πορτογάλος τεχνικός:
 
"Η Ελλάδα είναι γνωστή παγκοσμίως όχι γιατί κατέκτησε το Euro, αλλά γιατί διέδωσε τον πολιτισμό σε όλο τον κόσμο"
 
     Ρίξτε, σας παρακαλώ μια ματιά, στην παρακάτω παράγραφο:
 
 «Mας εμπνέει η ιστορία της Ελλάδας. Αυτό με εμπνέει πάρα πολύ. Γιατί ο ελληνικός λαός έχει τεράστια υπερηφάνεια για την ιστορία που κουβαλάει και αξίζει τον σεβασμό όλου του κόσμου. Θα πρέπει όλοι μας να σεβόμαστε του Έλληνες, για όλη αυτή την ιστορία που έχουν. Όλες αρχές της δημοκρατίας, οι επιστήμες ξεκίνησαν από την Ελλάδα. Οπότε είναι πολύ δύσκολο οποιοσδήποτε να μας κάνει μαθήματα»
    είχε απαντήσει σε... προβοκατόρικη ερώτηση Βρετανού δημοσιογράφου πριν την αναμέτρηση Ελλάδας - Γερμανίας στο "Euro 2012".
      Εάν έχετε όρεξη σας παρακαλώ να ρίξετε μια έστω σύντομη ματιά και στο σχετικό άρθρο της ΑΥΓΗΣ που μου προξένησε θετικές εντυπώσεις:
 
 
     Θα τοποθετηθώ με έναγνωστό διεθνές ποδοσφαιρικό ανέκδοτο...
     Λίγο πριν τον σημαντικό αγώνα της ομάδας που διεκδικεί τον τίτλο από το “φαβορί” των τριών τελευταίων ετών ο τεχνικός ηγέτης της ομάδας - έκπληξης - της χρονιάς δίνει στους παίκτες του, με περισσή μυστικότητα, από ένα άσπρο χαπάκι μεγάλου μεγέθους.
    Εκπληκτος ο νεαρός αθλητικογράφος που αντιλαμβάνεται την μυστική κίνηση πλησιάζει τον προπονητή με τον οποίο τον συνδέει και μιά αίσθηση οικειότητας και του ζητά σχεδόν επιτακτικά να του εξηγήσει
 “ τί ακριβώς είναι αυτά τα χάποια, ΝΤΟΠΑ;...”
 “ Α, μπά, είναι αθώα χάπια συμπυκνωμένης ζάχαρης” του εξηγεί με εμφανέστατη ειλικρίνεια ο προπονητής
 «Και τι καλό μπορεί να κάνει σε αυτούς τους ώριμους, γυμνασμένους αθλητές ένα χαπάκι συμπυκνωμένης ζάχαρης;» ρωτά ο νεαρός δημοσιογράφος
  «Τίποτε απολύτως» του απαντά ο προπονητής και συνεχίζει  «αλλά οι παίκτες μου πιστεύουν ότι τους βοηθά και έτσι παίζουν...καλύτερα!»
    Ο αθλητικογράφος με διεγερμένο στο κρεσέντο , πλέον, το αίσθημα της περιέργειας δεν αντιστέκεται στον πειρασμό, πλησιάζει έναν παίκτη της ομάδας-έκπληξης για τον οποίο είχε κάνει και ειδικό αφιέρωμα στην εφημερίδα του και σχεδόν επιτακτικά του απαιτεί να του εξηγήσει:
  “ Τι χαπάκι είναι αυτό που πήρες; “
   Ο παίκτης με πρόδηλα τα σημάδια κάποιας ανησυχίας, κοιτάει γύρω του στα κλεφτά, πλησιάζει τον δημοσιογράφο στο αυτί και του λέει ψιθυριστά
   «Είναι χαπάκι συμπυκνωμένης ζάχαρης!...»
    Τινάζεται με ξάφνιασμα ο δημοσιογράφος και με ορθάνοιχτα μάτια γεμάτος ειλικρινή απορία ρωτά τον φίλο του παίκτη,
  «καλά και σας βοηθούν εσάς απλά χαπάκια συμπυκνωμένης ζάχαρης;...”
   «Α , μπά» απαντά με αφοπλιστική ειλικρίνεια ο παίκτης, και συνεχίζει
«Όμως ο προπονητής μας πιστεύει ότι μας βοηθούν και επειδή εμείς τον αγαπάμε...τά παίρνουμε!...»
   Θεμελιακό πρόβλημα για τον κάθε προπονητή είναι η κατανόηση της ψυχοσύνθεσης του κάθε παίκτη και η δημιουργία, μέσα από συστηματική δουλειά, ενός αρμονικού συνόλου όπου οι αδυναμίες και οι ικανότητες του καθενός αλληλεπικαλύπτονται με τέτοιο τρόπο ώστε στο τέλος να παρουσιάζεται μια ισορροπημένη ομάδα με προσωπικότητα, με δυναμισμό, με την θετική ψυχολογία που στοχεύει στη νίκη αλλά μπορεί να χειρισθεί με επάρκεια και το ενδεχόμενο της ήττας!..
   Ένα βασικό επίσης πρόβλημα για τον κάθε προπονητή αποτελεί και το προγενέστερο βίωμα κάθε παίκτη του.
    Αυτήν την δυναμική προβληματισμού την αποκαλώ, χωρίς να παρεξηγηθώ από τους φίλους προπονητές του ποδοσφαίρου και κάθε άλλου ομαδικού σπορ, στους οποίους έχω κάνει πολλά εκπαιδευτικά σεμινάρια τις περασμένες δεκαετίες «το σύνδρομο του προπονητή!...»
     Είναι αναμφισβήτητη αλήθεια ότι ελάχιστοι παίκτες γεννιούνται, ζούνε και ωριμάζουν φορώντας την ίδια φανέλα σε ολάκερη την καριέρα τους. Η πλειοψηφία ξεκινά με ένα Σύλλογο ή ΠΑΕ διδάσκεται τα βασικά από κάποιον προπονητή και μέσα σε διάστημα μερικών ετών αλλάζει αρκετές φορές την φανέλα του αλλά κατά κύριο λόγο, με συχνότητα που προσιδιάζει την παροιμία της «αλλαγής υποκαμίσων» αλλάζει προπονητές καθώς στον ελλαδικό χώρο ο προπονητής διεκδικεί τον εναλλασσόμενο ρόλο του
«στρατηλάτη, νικητή και τροπαιούχου» και μετά «του αποτυχημένου αποδιοπομπαίου ...τράγου»
   Να σταματήσουν,λοιπόν, οι μεταγραφές παικτών ή οι μετακινήσεις προπονητών;
    Ε. ΟΧΙ, βέβαια!...
   Όμως οι προπονητές είναι και αυτοί άνθρωποι, έχουν τα βιώματα και τις φιλοδοξίες, τις προσωπικές εμπειρίες και το «παρελθόν» τους.
     Επιπρόσθετα  ο κάθε παίκτης που μαθητεύει σε ένα δεδομένο προπονητή “μαθαίνει” συγκεκριμένα πράγματα που ξεκινούν από τις ασκήσεις μυοσκελετικής βελτίωσης και φτάνουν στην στρατηγική και τις τεχνικές της ανάπτυξης ενός παιχνιδιού.
    Και ξαφνικά συμβαίνει να «παραιτηθεί» ένας συγκεκριμένος προπονητής
(επειδή οι παράγοντες που κινούν τα νήματα από το παρασκήνιο φρονούν ότι έτσι τους συμφέρει ή άλλες φορές ότι αυτοί ξέρουν καλύτερο ποδόσφαιρο από τον προπονητή) και να αναλάβει την ομάδα ένας άλλος. 
    Έτσι οι παίκτες βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα άλλο «δάσκαλο» ο οποίος, φυσικά, έχει την δικιά του προσωπικότητα, τις δικές του τεχνικές και στρατηγική, τις δικές του πεποιθήσεις και χούγια...
    Τι σημαίνει αυτό από την δικιά μου οπτική γωνιά, της κοινωνικής ψυχολογίας των σπορ και της άθλησης;
     Νομίζω ότι το ερώτημα μπορεί να το απαντήσει σωστά και ο πιο άσχετος φίλαθλος ή οπαδός.
     Θα μου πείτε, μα οι παίκτες δεν είναι μαθητούδια και σχολιαρόπαιδα, είναι ώριμοι άνδρες, είναι επαγγελματίες είναι άτομα που μπορεί να προσαρμοσθούν εύκολα στις νέες προοπτικές στον νέο τεχνικό τους ηγέτη.
    Είναι, όμως, έτσι ακριβώς τα πράγματα;
    Μήπως πρέπει να θυμηθούμε αυτό που με περισσή εμπειρική σοφία έχει συνοψίσει σε μια φράση ο ελληνικός λαός μέσα από πολυετείς εμπειρίες και που λέει «με όποιον δάσκαλο θα κάτσεις τέτοια γράμματα θα μάθεις;»
     Και άν συμβεί, όπως πράγματι συμβαίνει στην πατρίδα μας, να αλλάξεις πολλούς δασκάλους είναι άγνωστο ποιά χούγια και ποιές συνήθειες θα πρέπει να αλλάξει ο επόμενος προπονητής που αναλαμβάνει την ομάδα στην προσπάθειά του να δημιουργήσει ένα «σωστό, συλλογικά αρμονικό σύνολο.»
     Το “σύνδρομο του προπονητή” αποτελεί ένα πρόσθετο αρνητικό βίωμα μέσα στα τόσα και τόσα που κάνουν το ποδόσφαιρο στη χώρα μας να...χωλαίνει!...
      Βέβαια σε επίπεδο ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ είχαμε την εξαιρετικά καλή τύχη να είναι προπονητής μας ο ιστορικά συνδεδεμένος με το EURO-2004 κ Όττο Ρεχάγκελ…
      Ο κ Φερνάντο Σάντος κράτησε ψηλά την ΕΘΝΙΚΗ μας και (έστω με αυτή που ξένοι σχολιαστές στη Βραζιλία χαρακτήρισαν – αντικειμενικά αλλά πικρόχολα – «ομάδα συνταξιούχων») μας έφτασε στους 16 του Μουντιάλ…
       Αυτό ήταν πρωτόγνωρο…
      Ένα ευχαριστώ στον Πορτογάλο τεχνικό κ Φερντινάντο Σάντος γιατί, τουλάχιστον, μας κράτησε σε ένα αξιοπρεπές Διεθνές επίπεδο και μας χάρισε μαζί με τα παιδιά της Εθνικής τη διάκριση κατάταξης στους 16 στο ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΜΟΥΝΤΙΑΛ των τελευταίων δεκαετιών!...
      Ο νέος Εθνικός μας προπονητής θα έχει μπροστά του την πρόκληση να «στήσει» μια καινούργια Εθνική ομάδα!...
      Οψόμεθα…
 

Γιώργος Πιπερόπουλος

Πληροφορίες άρθρου:

851 προβολές

Αρέσει σε 2 άτομα

Άρθρα του ίδιου συντάκτη

16/05/2017 | Με αφορμή το SURVIVOR: Πως μας «καθοδηγεί» η TV…

17/08/2016 | Επανέρχεται το θέμα για «μόνιμους» Ολυμπιακούς στην Ελλάδα!...

05/08/2016 | Ολυμπιακοί Αγώνες – Ρίο, 2016

12/07/2016 | ΔΩΡΕΑΝ ηλεκτρονικό βιβλίο του Γιώργου Πιπερόπουλου στο διαδίκτυο…

21/06/2016 | Προτιμήσεις Πούτιν & Ρέντζι για Πρόεδρο των ΗΠΑ

16/06/2016 | Αξιοπρέπεια και…φιλότιμο στην Ελλάδα των Μνημονίων!

07/06/2016 | Ιταλία: οι Δημοτικές εκλογές «ταραχή» για τον κ Renzi;

01/06/2016 | Παρέμβαση του Καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου

25/05/2016 | Ώ, Θεέ μου! Εάν είναι δυνατόν!...

17/05/2016 | Και τώρα...."αυταπατώνται" άρα θα συνεχίσουν να...υπάρχουν!...

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER
ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ
Πρέπει να συμπληρώσετε το είδος του επαγγέλματος που ψάχνετε

1901 | 

Σε έκθεσή του ο Πρόξενος Σερρών Αντώνιος Σακτούρης ανέφερε ότι: ο Βασίλειος Ιωάννου Γούναρης από το Σιδηρόκαστρο κάηκε ζωντανός σε κλίβανο από τους Βούλγαρους κομιτατζήδες στη Σουσίτση της Επαρχίας Μελενίκου. Επίσης «Βούλγαροι ληστοσυμμορίται εδολοφώνησαν εν Δοβίτση Έλληνα βοσκόν και ήρπασαν 80 πρόβατα».

1906 | 

Βουλγαρικό σώμα εισέβαλε στο χωριό Βόλακο και έβαλε φωτιά στην ελληνική συνοικία αρχίζοντας από το σπίτι του Τρύφωνα Στογιάννη, ο οποίος μόλις κατόρθωσε να σωθεί με την οικογένειά του.

1907 | 

Προδόθηκε και έπεσε νεκρός ο καπετάν Ανδρούτσος (ιερέας Παπα-Πασχάλης) στο Νικοσλάβι της Νιγρίτας, ύστερα από συμπλοκή με τον τουρκικό στρατό. Μαζί του φονεύθηκαν και οι τρεις σύντροφοί του, Χρήστος Κατσούκης, Κίτσος Στεφανιώτης και ο Μοναχός Γ. Τσουχλιάς πολεμώντας ηρωικά.

1908 | 

Ο πρόξενος Σακτούρης με τηλεγραφική του έκθεση μεταβίβασε με ενθουσιασμό τις εντυπώσεις του από την αβίαστη μεταστροφή των πραγμάτων υπέρ του Ελληνισμού στην περιφέρεια της Ζίχνης γράφοντας: «Το παρά το Πετρίτσι χωρίον Μπογορόβιτσα αποτελούμενον από 120 οικογενείας ενταχθέν διά της βίας εις το σχίσμα το 1903 επανήλθεν εις την Ορθοδοξίαν. Οι χωρικοί εζήτησαν ιερέα και διδάσκαλον, οι οποίοι και απεστάλησαν αμέσως…».

1912 | 

(ώρα 4 μ.μ.) Ογδόντα Βούλγαροι κομιτατζήδες με αρχηγό τον Τσαγκώφ μπήκαν στις Σέρρες.

1974 | 

Ο «Πανθρακικός» συνεχίζοντας τις καλές εμφανίσεις νίκησε στο εκτός έδρας παιχνίδι, μέσα στο Σιδηρόκαστρο τον «Εθνικό» με 0 – 1.

1989 | 

(Παρασκευή) Έγινε η πρεμιέρα του θεατρικού έργου «Γιατρός με το στανιό» του Μολιέρου από το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Σερρών
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Όλο γκρινιάζουμε ότι δεν έχουμε ρούχα, και όλο οι ντουλάπες μας, ασφυκτιούν!

Για να ξαλαφρώσεις ντουλάπες και συρτάρια, χωρίς να χρειαστεί να πετάξεις τίποτα, απλά άλλαξε τον τρόπο που τακτοποιείς κάποια ρούχα!

Τα λεπτά ρούχα, όπως μακό, κολλάν καθώς και αυτά που δεν τσαλακώνουν εύκολα, όπως μάλλινα πουλόβερ και φόρμες γυμναστικής, μπορείς να τα τυλίξεις ρολό, και να τα τοποθετήσεις στα ράφια. Αυτομάτως η ντουλάπα σου θα αποκτήσει πιο οργανωμένο look αλλά και θα εξοικονομήσεις τουλάχιστον το 1/3 του χώρου που υπήρχε!

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ...

82 πρόσωπα
3585 δημοσιευμένα άρθρα
225 ατάκες
33 videos
42 αρχεία ήχου
136302 προβολές από 1/11 έως 24/11
123650 προβολές τον προηγ. μήνα
136255 προβολές τον Σεπτέμβριο