Στο σεντούκι της ψυχής μου" - Ευθυμία Αθανασιάδου

Το τελευταίο σας βιβλίο κυκλοφορεί με τον τίτλο «Στο σεντούκι της ψυχής μου». Θα θέλατε να μας πείτε δυο λόγια για αυτό;
Το σεντούκι είναι ένα βιβλίο για την ψυχική δύναμη που έχει ο άνθρωπος.Μέσα από την ιστορία της Αρετής μεταφερόμαστε στην μεταπολεμική περίοδο της Ελλάδος και συγκεκριμένα τη Μακεδονία και τη Θράκη.Μαζί της ταξιδεύουμε στην Ξάνθη ,βιώνουμε τη φτώχεια όπου μεγάλωσε,ζεσταινόμαστε μεσα σε μια καλύβα με ένα μαγκάλι και βλέπουμε τον αποχωρισμό στην πιο τρυφερή ηλικία από τη μάνα της.Μεταφερόμαστε στην Καβάλα στην αναζήτηση των μοναδικών εν ζωή συγγενών της περιφερόμενοι στις λασπωμένες γειτονιές της παλιάς πόλης.Εκεί βλέπουμε να τη χτυπάει και πάλι η μοίρα αφήνοντάς της ανεξήτηλα σημάδια τα οποία και θα καθορίσουν το μέλλον της.Κυνηγημένη φευγεί για την πόλη των Σερρών όπου θα δουλέψει στα Καπνομάγαζα.Εκεί η ζωή της δείχνει επιτελους το καλό της πρόσωπο και της στελνει φύλακες άγγελους που θα τη προστατεύουν μέχρι τέλους.Από κεί και πέρα το ταξίδι της Αρετής, μας φτάνει ως τα αστέρια ,αφού η μοίρα της χαρίζει όλα αυτά που της στέρησε τόσοα χρόνια.

Ο κεντρικός σας χαρακτήρας, η Αρετή, έχει δικά σας χαρακτηριστικά; Μοιάζετε;

Η Αρετή στο βιβλίο περπατάει –και οχι τυχαία-σε μονοπάτια που έχω περπατήσει κι εγω ως παιδί.Αρχικά μέσα από την πορεία της περιγράφω γειτονιές που πέρασα τα παιδικά μου χρόνια ,μυρωδιές που έχω από τότε και γεύσεις που μένουν ακόμη και τώρα στα χείλη μου.Από χαρακτηριστικά,το γεγονός πως αγαπάει το διάβασμα και δεν τα παρατάει ακόμη και στα πιο δύσκολα ,είναι και χαρακτηριστικό δικό μου,αφού κι εγω ως παιδί συνδίαζα σχολείο και εργασία.Από κει και πέρα τον χαρακτήρα της Αρετής τον έχτισα πιο ανθεκτικό και καλοσυνάτο από ότι συνηθίζει άνθρωπος να έχει,οχι πως δεν υπάρχουν,αλλά βέβαια σπανίζουν και ειδικά στη σημερινη εποχή.Αυτό το έκανα για να τονίσω πως όποιος πορεύετε στη ζωή του με αρετή ,πείσμα και καλοσύνη η ζωή του ανταποδίδει το καλύτερο χαμόγελό της.

Τι ξεχωρίζετε στο βιβλίο αυτό σε σχέση με τα άλλα που έχετε κυκλοφορήσει; Και ποιο από όλα είναι αυτό που θα λέγατε αγαπημένο σας αν έπρεπε να επιλέξετε;


Το κάθε βιβλίο που γράφω προσπαθώ να είναι διαφορετικό από τα υπόλοιπα.Σαφώς όμως όλα έχουν την προσωπικότητα του συγγραφέα μέσα,έτσι ώστε να αφήνουν το στίγμα τους στη λογοτεχνία.Το σεντούκι ξεχωρίζει από τα δύο προηγούμενα αφ’ενος από το χρόνο που εξελίσσεται και αφ’ετέρου από την ίδια την ιστορία του βιβλίου η οποία δεν έχει σχέση με τα υπόλοιπα.Όσον αφορά το πιο αγαπημένο μου,θα πω πως δεν μπορώ να ξεχωρίσα κάποιο,γιατι όσο κλισέ κι αν ακουστεί,όλα είναι παιδιά μου,όλα έχουν κάτι από την ψυχή μου μέσα.

Από πού αντλείτε την έμπνευση σας; Γράφετε συγκεκριμένες ώρες της ημέρας;

Η έμπνευση έρχεται από οπουδήποτε.Από μια ιστορία που θα μου αφηγηθεί κάποιος,από μια προσωπική μου εμπειρία,από μια ταινία,ακόμα και από ένα στίχο ενός τραγουδιού η μια μελωδία που θα με αγγίξει...Συνηθίζω να γράφω πολύ νωρίς το πρωί ,όπου όλα γύρω μου είναι ήρεμα.

Τι θα συμβουλεύατε έναν νέο συγγραφέα που κάνει τώρα τα πρώτα του βήματα στον χώρο της γραφής και του βιβλίου;

Θα συμβούλευα τον νεα συγγραφέα αυτό που θα συμβούλευα οποιοδήποτε νέο σε οποιοδήποτε άλλο επάγγελμα.Να αγαπάει αυτό που κάνει,να έχει μεράκι για αυτό και να προσπαθεί να αφήσει κάτι αξιόλογο πίσω του.Μόνο έτσι θεωρώ πως κάποιος είναι επιτυχημένος σε ότι επιλέγει να κάνει.

Ετοιμάζετε κάτι νέο αυτή την περίοδο;

Έχω ήδη ετοιμάσει το τέταρτο βιβλίο και βρίσκεται στον εκδοτικό μου οίκο αναμένοντας για εκτύπωση.Αυτό το διάστημα γράφω επίσης τη συνέχεια του πρώτου μου βιβλίου, «Για όσα δεν μιλήσαμε ποτέ»..

Βιβλίο | της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

Βγήκαν λάμιες στο ποτάμι, σύννεφο έβαλαν γιορντάνι….

της Δήμητρας Σαμαρά

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

Με αφορμή το SURVIVOR: Πως μας «καθοδηγεί» η TV…

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Μετρώντας τις μέρες μας

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Το θέατρο στους μαθητές

του Χριστόφορου Παλαμίδη

Αλέξης Τσίπρας, ένας Ντόριαν Γκρέι της πολιτικής

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Προκλητή ζήτηση υπηρεσιών υγείας στην Ελλάδα και προτάσεις αντιμετώπισης της – Περικοπές στην πρωτοβάθμια υγεία ή εξοικονόμηση πόρων;

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Δάσος και ενέργεια και Γιατί λύματα;

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Γαλλικός Ρομαντισμός και Φιλελληνισμός

του ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΙΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΣΕΡΡΩΝ

Πρόσεχε το δάχτυλο, όχι το φεγγάρι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα, διαχειρισιμότητα του δημόσιου χρέους και βιωσιμότητα της χώρας

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Δημοσιονομική κρίση χρέους, τραπεζικό σύστημα και πολιτικο-οικονομικές ελίτ

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Μια γιορτή επαναπροσέγγισης των πολιτισμών στα ερτζιανά κύματα στις Σέρρες

της Unesco Σερρών

Περί ευρωζώνης, εθνικών νομισμάτων και άλλων τινών

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

2017 Διεθνές Έτος Βιώσιμης Τουριστικής Ανάπτυξης

της Unesco Σερρών

Και δάσκαλοι - όχι μόνο φιλόλογοι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Υγροβιότοποι, για μείωση του κινδύνου των καταστροφών

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Ένας δήμαρχος, μια μήνυση και ο … ΤΑΡ (πάλι)

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ποιοι μας αποκαλούν «λαϊκιστές»;

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Στιγμές της πόλης

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Στερητικό σύνδρομο εξουσίας

του Παναγιώτη Κοτρώνη

«Το τάγμα που τραγουδάει…»

της Δήμητρας Σαμαρά

Εύκολη προφητεία

του Αθανάσιου Μπόϊκου

΄Ανθρωποι και κατσαρίδες

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ένας «ρεαλιστής» δήμαρχος

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Αδιόρθωτοι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται

του Αθανάσιου Μπόϊκου

ΤΑΡ, «νεοοθωμανισμός» και εθνικό συμφέρον

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ταινία Εκείνη

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Πλάθοντας ευτυχισμένα παιδιά

του ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΙΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΣΕΡΡΩΝ

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματων print

«Μητέρα , μη ξεριζώνεις τα δάκρυα, γιατί έχουν ρίζες τα δάκρυα…»

03/08/2014

Άρθρο του Μιχάλη Σωτηρίου

 
O Χαίμ Κωνσταντινίδης, γεννήθηκε στη Ζάκυνθο στα 1933, είναι Ρωμανιώτης Εβραίος (δηλαδή ελληνική καταγωγή και ελληνική μητρική γλώσσα) που ζεί στο Ισραήλ από το 1946.
Μέσα στη χρονιά δυό αμερικανικές ταινίες (ένα ντοκυμαντέρ και μια μικρού μήκους) με έλληνες σκηνοθέτες και παραγωγό τον Σίντ Γκάνις (με καταγωγή από εβραική οικογένεια των Ιωαννίνων) θα παρουσιάσουν την ιστορία του. Όπως και των 275 Εβραίων της Ζακύνθου που γλύτωσαν το στρατόπεδο συγκέντρωσης Άουσβιτς με την αυταπάρνηση των ελλήνων κατοίκων και με την πρωτοβουλία του τότε μητροπολίτη Χρυσοστόμου και του δημάρχου Λουκά Καρρέρ.
Την ιστορία αυτή διδάσκονται στο Ισραήλ τα παιδιά του Δημοτικού (τη Ζάκυνθο την ονομάζουν «το νησί των δικαίων»).
*********************************
Πρίν αρκετά χρόνια είχα την τύχη να βρεθώ ταξιδιώτης στους τόπους της Γής της Επαγγελίας, την Παλαιστίνη (εβραική επικράτεια, αραβική Δυτική όχθη και ανατολική λωρίδα της Γάζας), πέρα από τις συνήθεις τουριστικές διαδρομές, με οδηγούς, φυσικούς και πνευματικούς, δύο πατέρες. Αγιορίτης μοναχός ο ένας, διδάκτορας στη Βυζαντινή Αρχαιολογία ο άλλος και οι δυό γνώστες της περιοχής όπως και της θεολογίας.
Η Παλαιστίνη είναι ένας τόπος όπου το ελληνικό πολιτισμικό και θρησκευτικό αποτύπωμα χρειάζεται ενίσχυση γιατί διατηρείται με λιγοστούς, αφανείς οσίους και οσιομάρτυρες της καθημερινότητας, κάποτε-κάποτε.
Η Παλαιστίνη είναι μοναδική: ένας τόπος ιερός για όλες σχεδόν τις θρησκείες, ένα συνεχές διαδραστικό Μουσείο Θρησκειών ,ένας τόπος όπου η ιστορία είναι παρούσα σε κάθε μικρή ή μεγάλη διαδρομή. Ένας τόπος στον οποίο ποτέ δε σταμάτησαν οι θυσίες ανθρώπων, σε όποια μεριά κι αν ανήκουν, γιατί τα εντόπια συμφέροντα και οι ξένες επιρροές (γειτονικές και άλλες πολύ μακρινές) απομακρύνουν συνεχώς κάθε επίτευξη μόνιμης ειρηνικής συμβίωσης: Ένας αιώνιος Τόπος Δακρύων.
Αν δε πάς εκεί, αν δε ζήσεις την καθημερινή ζωή στις Ισραηλινές και Παλαιστινιακές περιοχές, αν δεν πορευτείς στο σκληροτράχηλο και άνυδρο τόπο, δε μπορείς να καταλάβεις την ιερότητα, την τραγικότητα, τις σισσύφειες προσπάθειες και δυνατότητες των ανθρώπων του.
…Φίλε μου, δε θα τρέξει ο Νείλος στο Βόλγα1,
ούτε ο Κόγκο, ούτε ο Ιορδάνης στον Ευφράτη.
Κάθε ποτάμι έχει πηγή, πορεία και ζωή.
Φίλε μου, η γή μας δεν είναι στείρα,
κάθε γή ξαναγεννιέται…
***********************************
Στον τόπο αυτό επέστρεψαν οι Ισραηλίτες το 1946,όπως και σε ιστορικές άλλες εποχές, για να κάνουν το δικό τους κράτος, περιορίζουν συνεχώς το ζωτικό χώρο των Παλαιστινίων. Έτσι, ξανάρχισε το αιματοκύλισμα σ’ αυτή την άνυδρη περιοχή. Κι ο άγνωστος Παλαιστίνιος ποιητής τη δεκαετίας του 1970 γράφει τους στίχους:
…Μητέρα μη ξεριζώνεις τα δάκρυα, κράτα μερικά στη στέρνα2.
Μπορεί να’ ναι για τον πατέρα σου
ή το γυιό του ή για μένα το φίλο του.
Κράτα για μας δυό δάκρυα γι’αύριο.
Κι αντί οι δυο λαοί να ζούν συνεργατικά και ειρηνικά απέναντι στη σκληράδα και τη φτώχεια της περιοχής, φανατίστηκαν και πολεμιούνται αλύπητα. Παρασέρνονται από συμφέροντα αλλότριων τόπων και κάθε λογής φανατικών εντόπιων,ξένων,μικρών, μεγάλων εξουσιαστών, που προτάσσουν προσχήματικές διαστρεβλωμένες θρησκευτικές και φυλετικές αντιλήψεις. Πάντα, όμως, κάποιοι κι εκεί ονειρεύονται, χωρίς ίσως να το πολυπιστεύουν, ένα ειρηνικό αύριο:
…ο ήλιος περνά τα σύνορα, σωπαίνουν τα όπλα3,
ο κορυδαλλός αρχίζει το πρωινό τραγούδι
στην Τουλκαρέμ. Και πετά μακριά να δειπνήσει
με τα πουλιά του κιμπούτς. Ένα μοναχικό γαιδουράκι
περπατά μέσα απ’τη γραμμή της φωτιάς…
…Απ’τις τσαλακωμένες ελπίδες, απ’ το μαρτύριό σου4,
απ’τα κλεμμένα χαμόγελα των παιδιών, απ’τα βάσανα,
απ’ τους ματοβαμμένους τοίχους, απ’ την ανατριχίλα της ζωής
και του θανάτου, θα ξεφυτρώσει η ζωή.

****************************
O Χαίμ Κωνσταντινίδης γνώρισε τη γυναίκα του στη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας στο Ισραήλ. Τράβηξε την προσοχή της τραγουδώντας Ζακυνθινές καντάδες. Μαζί με τη γυναίκα του επισκέφτηκαν και ευχαρίστησαν, πρίν χρόνια, την οικογένεια που έκρυψε και φρόντισε την οικογένεια του στη διάρκεια του διωγμού τους από τους κατακτητές. Μερικές φορές, κάπου σε μια μεριά του Ισραήλ, της ξανατραγουδά νοσταλγικά τις καντάδες της Ζάκυνθος. Κι όπως ο ίδιος και η οικογένειά του κέρδισαν τη ζωή τους χάρη στην αλληλεγγύη των αλλόπιστων κατοίκων του νησιού, πάντα υπάρχει ελπίδα, εκεί στην Παλαιστίνη. Αρκεί να βρεθούν κάποιοι Ισραηλίτες, σα το μητροπολίτη Χρυσόστομο και το δήμαρχο Λουκά Καρρέρ της Ζακύνθου, να διαφυλάξουν την ζωή, την ακεραιότητα και την ευημερία των Παλαιστινίων. Μαζί θα ζήσουν, μαζί θα δαμάσουν τις δύσκολες και άνυδρες συνθήκες του ιερού τόπου της Παλαιστίνης, μαζί να απομονώσουν με ειρηνικά μέσα, εσωτερικούς και εξωτερικούς εχθρούς.

Μιχάλης Σωτηρίου

Πληροφορίες άρθρου:

791 προβολές

Αρέσει σε 508 άτομα

Άρθρα του ίδιου συντάκτη

23/06/2016 | Κοινωνία και πολιτική στον καθρέφτη του 21ου αιώνα

01/03/2016 | ΔΙΧΟΣΤΑΣΙΑ, ΥΒΡΙΣ, ΑΤΗ, ΝΕΜΕΣΙΣ και ΤΙΣΙΣ

05/01/2016 | Το χιόνι που θερμαίνει

15/12/2015 | Τα Χριστούγεννα του κυρ Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

02/10/2015 | ΑΜΠΝΤΟΥΛΑΧ, ΑΧΜΕΤ ΚΑΙ ΜΟΣΚΩΒ ΣΕΛΗΜ

17/09/2015 | Ο ΜΟΥΣΟΥΡΓΟΣ ΤΟΥ MARCO BOZZARI

27/08/2015 | Βενετία και Μετάσταση της Θεομήτορος

15/07/2015 | Το όνειρο που δεν τρέφεται με όνειρο εξαφανίζεται

28/05/2015 | Των αγγέλων οι φύλακες

02/04/2015 | Οι κανόνες είναι κανόνες

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER
ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ
Πρέπει να συμπληρώσετε το είδος του επαγγέλματος που ψάχνετε

1905 | 

Δολοφονήθηκε από Βουλγάρους ο ιερέας της Άνω Βροντούς Παπα-Βαγγέλης.

1928 | 

Στο Σιδηρόκαστρο η ποδοσφαιρική ομάδα του «Ηρακλή» Σερρών κέρδισε τον τοπικό «Άρη» με 3-2 ενώ από τη Σερραϊκή ομάδα διακρίθηκε ιδιαίτερα ο αρχηγός της Παπαπαναγιώτου.

1931 | 

Ο Σύλλογος «Ορφέας» διοργάνωσε τους Α΄ Πανσερραϊκούς ποδηλατικούς αγώνες.

1937 | 

Στον κινηματογράφο «Κρόνιον» προβάλλονταν η ταινία «Αντόνιο Ανβέρσο» με την Ολίβια ντε Χάβιλαντ και τον Φρέντερικ Μαρς.

1964 | 

Απεχώρησε από τη Νομαρχία Σερρών ο Γκότσης Ιωάννης. Είχε διατελέσει Νομάρχης Σερρών από τις 10 Ιουνίου 1964.

1965 | 

Η εφημερίδα «Ελληνικός Βορράς» έγραψε: «Ουδείς παραγωγός εκ του Νομού Σερρών θα κατέλθη εις την πόλιν επί μιαν εβδομάδα. (…) εις ένδειξιν διαμαρτυρίας, δια την μη επίλυσιν των ζωτικών αιτημάτων της τάξεως. Η σχετική απόφασις ελήφθη κατά την σημερινήν σύσκεψιν των προέδρων των Καπνικών Συνεταιρισμών του Νομού…».

1975 | 

Έγινε η έναρξη λειτουργίας του Λαϊκού Πανεπιστημίου για τέταρτη συνεχή χρονιά από τη Σερραϊκή Πολιτιστική Εταιρεία. Στην πανηγυρική γιορτή παραβρέθηκαν και έκαναν εναρκτήριο μάθημα υπό μορφή σεμιναρίου έξι καθηγητές της Ανωτάτης Βιομηχανικής Σχολής Πειραιά με επικεφαλής το Σερραίο Πρύτανη της Σχολής Ιάσονα Αστερ. Χατζηδίνα.

1985 | 

Απεβίωσε ο γνωστός Σερραίος λογοτέχνης - ποιητής και δημοτικός υπάλληλος Αναστάσιος (Τάσος) Μανθόπουλος, σε ηλικία 54 ετών. Πρώτη εμφάνιση του στα Σερραϊκά γράμματα έγινε όταν μαθητής ακόμη του Γυμνασίου ανέλαβε τη διεύθυνση της μαθητικής εφημερίδας «Μαθητικός Παλμός». Στη συνέχεια δημοσίευε πεζά και ποιήματα σε σερραϊκά λογοτεχνικά περιοδικά της εποχής όπως: «Εποχή», «Σερραϊκά Γράμματα» και «Πυξίδα». Το 1959 κυκλοφόρησε βιβλίο με τίτλο «Ζητείται θέσις. (Εικόνες της ζωής)» και το 1972 την ποιητική συλλογή του «Τρίπτυχο αγάπης».
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Όλο γκρινιάζουμε ότι δεν έχουμε ρούχα, και όλο οι ντουλάπες μας, ασφυκτιούν!

Για να ξαλαφρώσεις ντουλάπες και συρτάρια, χωρίς να χρειαστεί να πετάξεις τίποτα, απλά άλλαξε τον τρόπο που τακτοποιείς κάποια ρούχα!

Τα λεπτά ρούχα, όπως μακό, κολλάν καθώς και αυτά που δεν τσαλακώνουν εύκολα, όπως μάλλινα πουλόβερ και φόρμες γυμναστικής, μπορείς να τα τυλίξεις ρολό, και να τα τοποθετήσεις στα ράφια. Αυτομάτως η ντουλάπα σου θα αποκτήσει πιο οργανωμένο look αλλά και θα εξοικονομήσεις τουλάχιστον το 1/3 του χώρου που υπήρχε!

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ...

82 πρόσωπα
3585 δημοσιευμένα άρθρα
224 ατάκες
33 videos
42 αρχεία ήχου
101042 προβολές από 1/11 έως 18/11
123650 προβολές τον προηγ. μήνα
136255 προβολές τον Σεπτέμβριο