Στο σεντούκι της ψυχής μου" - Ευθυμία Αθανασιάδου

Το τελευταίο σας βιβλίο κυκλοφορεί με τον τίτλο «Στο σεντούκι της ψυχής μου». Θα θέλατε να μας πείτε δυο λόγια για αυτό;
Το σεντούκι είναι ένα βιβλίο για την ψυχική δύναμη που έχει ο άνθρωπος.Μέσα από την ιστορία της Αρετής μεταφερόμαστε στην μεταπολεμική περίοδο της Ελλάδος και συγκεκριμένα τη Μακεδονία και τη Θράκη.Μαζί της ταξιδεύουμε στην Ξάνθη ,βιώνουμε τη φτώχεια όπου μεγάλωσε,ζεσταινόμαστε μεσα σε μια καλύβα με ένα μαγκάλι και βλέπουμε τον αποχωρισμό στην πιο τρυφερή ηλικία από τη μάνα της.Μεταφερόμαστε στην Καβάλα στην αναζήτηση των μοναδικών εν ζωή συγγενών της περιφερόμενοι στις λασπωμένες γειτονιές της παλιάς πόλης.Εκεί βλέπουμε να τη χτυπάει και πάλι η μοίρα αφήνοντάς της ανεξήτηλα σημάδια τα οποία και θα καθορίσουν το μέλλον της.Κυνηγημένη φευγεί για την πόλη των Σερρών όπου θα δουλέψει στα Καπνομάγαζα.Εκεί η ζωή της δείχνει επιτελους το καλό της πρόσωπο και της στελνει φύλακες άγγελους που θα τη προστατεύουν μέχρι τέλους.Από κεί και πέρα το ταξίδι της Αρετής, μας φτάνει ως τα αστέρια ,αφού η μοίρα της χαρίζει όλα αυτά που της στέρησε τόσοα χρόνια.

Ο κεντρικός σας χαρακτήρας, η Αρετή, έχει δικά σας χαρακτηριστικά; Μοιάζετε;

Η Αρετή στο βιβλίο περπατάει –και οχι τυχαία-σε μονοπάτια που έχω περπατήσει κι εγω ως παιδί.Αρχικά μέσα από την πορεία της περιγράφω γειτονιές που πέρασα τα παιδικά μου χρόνια ,μυρωδιές που έχω από τότε και γεύσεις που μένουν ακόμη και τώρα στα χείλη μου.Από χαρακτηριστικά,το γεγονός πως αγαπάει το διάβασμα και δεν τα παρατάει ακόμη και στα πιο δύσκολα ,είναι και χαρακτηριστικό δικό μου,αφού κι εγω ως παιδί συνδίαζα σχολείο και εργασία.Από κει και πέρα τον χαρακτήρα της Αρετής τον έχτισα πιο ανθεκτικό και καλοσυνάτο από ότι συνηθίζει άνθρωπος να έχει,οχι πως δεν υπάρχουν,αλλά βέβαια σπανίζουν και ειδικά στη σημερινη εποχή.Αυτό το έκανα για να τονίσω πως όποιος πορεύετε στη ζωή του με αρετή ,πείσμα και καλοσύνη η ζωή του ανταποδίδει το καλύτερο χαμόγελό της.

Τι ξεχωρίζετε στο βιβλίο αυτό σε σχέση με τα άλλα που έχετε κυκλοφορήσει; Και ποιο από όλα είναι αυτό που θα λέγατε αγαπημένο σας αν έπρεπε να επιλέξετε;


Το κάθε βιβλίο που γράφω προσπαθώ να είναι διαφορετικό από τα υπόλοιπα.Σαφώς όμως όλα έχουν την προσωπικότητα του συγγραφέα μέσα,έτσι ώστε να αφήνουν το στίγμα τους στη λογοτεχνία.Το σεντούκι ξεχωρίζει από τα δύο προηγούμενα αφ’ενος από το χρόνο που εξελίσσεται και αφ’ετέρου από την ίδια την ιστορία του βιβλίου η οποία δεν έχει σχέση με τα υπόλοιπα.Όσον αφορά το πιο αγαπημένο μου,θα πω πως δεν μπορώ να ξεχωρίσα κάποιο,γιατι όσο κλισέ κι αν ακουστεί,όλα είναι παιδιά μου,όλα έχουν κάτι από την ψυχή μου μέσα.

Από πού αντλείτε την έμπνευση σας; Γράφετε συγκεκριμένες ώρες της ημέρας;

Η έμπνευση έρχεται από οπουδήποτε.Από μια ιστορία που θα μου αφηγηθεί κάποιος,από μια προσωπική μου εμπειρία,από μια ταινία,ακόμα και από ένα στίχο ενός τραγουδιού η μια μελωδία που θα με αγγίξει...Συνηθίζω να γράφω πολύ νωρίς το πρωί ,όπου όλα γύρω μου είναι ήρεμα.

Τι θα συμβουλεύατε έναν νέο συγγραφέα που κάνει τώρα τα πρώτα του βήματα στον χώρο της γραφής και του βιβλίου;

Θα συμβούλευα τον νεα συγγραφέα αυτό που θα συμβούλευα οποιοδήποτε νέο σε οποιοδήποτε άλλο επάγγελμα.Να αγαπάει αυτό που κάνει,να έχει μεράκι για αυτό και να προσπαθεί να αφήσει κάτι αξιόλογο πίσω του.Μόνο έτσι θεωρώ πως κάποιος είναι επιτυχημένος σε ότι επιλέγει να κάνει.

Ετοιμάζετε κάτι νέο αυτή την περίοδο;

Έχω ήδη ετοιμάσει το τέταρτο βιβλίο και βρίσκεται στον εκδοτικό μου οίκο αναμένοντας για εκτύπωση.Αυτό το διάστημα γράφω επίσης τη συνέχεια του πρώτου μου βιβλίου, «Για όσα δεν μιλήσαμε ποτέ»..

Βιβλίο | της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

Συνάντηση συμμαθητών μετά από 50 χρόνια

του Χριστόφορου Παλαμίδη

Ιστορία και Κομμουνισμός

της Δήμητρας Σαμαρά

Βγήκαν λάμιες στο ποτάμι, σύννεφο έβαλαν γιορντάνι….

της Δήμητρας Σαμαρά

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

Με αφορμή το SURVIVOR: Πως μας «καθοδηγεί» η TV…

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Μετρώντας τις μέρες μας

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Το θέατρο στους μαθητές

του Χριστόφορου Παλαμίδη

Αλέξης Τσίπρας, ένας Ντόριαν Γκρέι της πολιτικής

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Προκλητή ζήτηση υπηρεσιών υγείας στην Ελλάδα και προτάσεις αντιμετώπισης της – Περικοπές στην πρωτοβάθμια υγεία ή εξοικονόμηση πόρων;

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Δάσος και ενέργεια και Γιατί λύματα;

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Γαλλικός Ρομαντισμός και Φιλελληνισμός

του ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΙΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΣΕΡΡΩΝ

Πρόσεχε το δάχτυλο, όχι το φεγγάρι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα, διαχειρισιμότητα του δημόσιου χρέους και βιωσιμότητα της χώρας

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Δημοσιονομική κρίση χρέους, τραπεζικό σύστημα και πολιτικο-οικονομικές ελίτ

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Μια γιορτή επαναπροσέγγισης των πολιτισμών στα ερτζιανά κύματα στις Σέρρες

της Unesco Σερρών

Περί ευρωζώνης, εθνικών νομισμάτων και άλλων τινών

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

2017 Διεθνές Έτος Βιώσιμης Τουριστικής Ανάπτυξης

της Unesco Σερρών

Και δάσκαλοι - όχι μόνο φιλόλογοι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Υγροβιότοποι, για μείωση του κινδύνου των καταστροφών

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Ένας δήμαρχος, μια μήνυση και ο … ΤΑΡ (πάλι)

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ποιοι μας αποκαλούν «λαϊκιστές»;

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Στιγμές της πόλης

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Στερητικό σύνδρομο εξουσίας

του Παναγιώτη Κοτρώνη

«Το τάγμα που τραγουδάει…»

της Δήμητρας Σαμαρά

Εύκολη προφητεία

του Αθανάσιου Μπόϊκου

΄Ανθρωποι και κατσαρίδες

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ένας «ρεαλιστής» δήμαρχος

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Αδιόρθωτοι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται

του Αθανάσιου Μπόϊκου

ΤΑΡ, «νεοοθωμανισμός» και εθνικό συμφέρον

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματων print

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

08/06/2016

Άρθρο της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

 
ΕΡ. Ευθυμία γεννήθηκες στις Σέρρες αλλά μέχρι τα έξι χρόνια σου έζησες στη Γερμανία. Έχουν παραμείνει στη μνήμη σου εικόνες από τα χρόνια της Γερμανίας;
ΑΠ. Από τις πρώτες αναμνήσεις που έχω στη ζωή μου, σε ηλικία 6 ετών, είναι ο διαφορετικός τρόπος ζωής της Ελλάδας από την Γερμανία, ειδικά από την πόλη των Σερρών όπου μεγάλωσα, στην πόλη της Στουτγκάρδης. Από τα μικρά σπιτάκια, τα χωράφια, τα κάρα, τα ζώα, τον λιτό τρόπο ζωής στις πολυκατοικίες, τις παιδικές χαρές, τους ζωολογικούς κήπους, τα αυτοκίνητα, την πλουσιοπάροχη ζωή της Γερμανίας.

ΕΡ. Τα επόμενα παιδικά και εφηβικά χρόνια σου τα έζησες στις Σέρρες. Πως θυμάσαι τον εαυτό σου ως παιδί και ως έφηβη;
ΑΠ. Ως παιδί πολύ ανήσυχο… Με θυμάμαι συχνά πυκνά να το σκάω από παντού και να με ψάχνουν γονείς και παππούδες όλη την ώρα! Είχα τάσεις φυγής μάλλον και δεν με χωρούσε ο τόπος! Στην εφηβεία αντιθέτως ηρέμησα και άρχισαν οι καλλιτεχνικές τάσεις να βγαίνουν στην επιφάνεια..Έγραφα ποίηση, έμαθα κιθάρα και στο σχολείο ήμουν από τις καλύτερες μαθήτριες. Παράλληλα δούλευα στον φούρνο με τους γονείς μου και βοηθούσα και στις δουλειές του σπιτιού.

ΕΡ. Μεγαλώνοντας έδωσες εξετάσεις και εντάχθηκες στην πολεμική αεροπορία. Πως πήρες αυτήν την απόφαση;
ΑΠ. Η αλήθεια είναι πως ήταν ρίσκο, γιατί εκείνη την περίοδο άρχισαν να εντάσσονται γυναίκες στο στρατό. Ήμασταν από τις πρώτες που μπήκαμε και μου φάνηκε αρκετά ενδιαφέρον ως επάγγελμα. Επίσης με ενδιέφερε λόγω της οικονομικής ανεξαρτησίας που θα είχα, γιατί ενώ είχα περάσει και στη σχολή τουριστικών επαγγελμάτων, στην Πολεμική Αεροπορία θα είχα άμεσα τον μισθό μου και δεν θα επιβάρυνα οικονομικά τους γονείς μου.

ΕΡ. Τώρα που πια έχεις αποστρατευτεί, ποιες είναι οι πιο έντονες αναμνήσεις σου από τα χρόνια της θητείας σου;
ΑΠ. Για εμένα που είχα συνηθίσει στον τρόπο ζωής της επαρχίας μου φάνηκε αρκετά έντονη η εκπαίδευση στην οποία ρίχναμε βολές, και γενικότερα ο τρόπος της ο οποίος ήταν αρκετά σκληρός. Στη συνέχεια, ως Στρατολόγος, θυμάμαι έντονα τις εξιστορήσεις των ανθρώπων που πολέμησαν στον Β΄ Παγκοσμιο πόλεμο και στη Βόρεια Κορέα.

ΕΡ. Η συγγραφή πότε άρχισε για σένα;
ΑΠ. Αν και από τα χρόνια του σχολείου έγραφα ποίηση, το πρώτο μου μυθιστόρημα το άρχισα το καλοκαίρι του 2006 σε Αθήνα και Σέρρες. Ήταν κάτι που ήρθε αβίαστα. Απλά πήρα στυλό και χαρτί και άρχισε το ταξίδι…

ΕΡ. Πόσα βιβλία έχεις γράψει μέχρι σήμερα και ποια;
ΑΠ. Το πρώτο μου βιβλίο «Για όσα δεν μιλήσαμε ποτέ» εκδόθηκε το 2009.Το δεύτερο «Παράθυρο στο χρόνο» εκδόθηκε το 2011.Και τα δύο κυκλοφόρησαν από τις εκδόσεις Βεργίνα, τον πρώτο εκδοτικό οίκο που συνεργάστηκα. Στο τρίτο μου βιβλίο «Στο σεντούκι της ψυχής μου» συνεργάζομαι με τις εκδόσεις «ΈΞΗ» και κυκλοφόρησε τέλος του 2015.

ΕΡ. Από τι εμπνέεσαι;
ΑΠ. Από καταστάσεις τις οποίες με απασχολούν ως άνθρωπο και γι αυτό τα μυθιστορήματα μου είναι κυρίως κοινωνικά. Στο πρώτο «Για όσα δεν μιλήσαμε ποτέ», η ιστορία αφορά στην απομάκρυνση ενός ζευγαριού σε ένα γάμο, οι οποίοι χάνονται στις υποχρεώσεις τους και βρίσκουν διεξόδους αλλού. Στο δεύτερο βιβλίο μου «Παράθυρο στο χρόνο», σκιαγραφείται η πορεία των προγόνων μου από την καταστροφή της Σμύρνης σε νέες πατρίδες και η μετέπειτα πορεία και εξέλιξη του καθενός. Το βιβλίο αναφέρεται σε αληθινά γεγονότα και ανθρώπους που πέρασαν αυτή την τραγωδία της Σμύρνης. Στο τρίτο βιβλίο «Στο σεντούκι της ψυχής μου» βλέπουμε πόσα δεινά μπορεί να περάσει ένας άνθρωπος και όμως με δύναμη ψυχής, αγάπη, θέληση, υπομονή και επιμονή, θέτοντας στόχους και όνειρα καταφέρνει να βγει νικητής στη ζωή του.

ΕΡ. «Το σεντούκι της ψυχής μου» αναφέρεται σε αληθινή ιστορία;
ΑΠ. Η ιστορία της Αρετής κατά ένα μέρος είναι αληθινή ιστορίας μιας κοπέλας η οποία δούλευε με τη μητέρα μου στο καπνομάγαζο των Σερρών. Από κει και πέρα έχω προσθέσει μυθοπλασία ώστε να περάσω τα μηνύματα που ήθελα για την πορεία του βιβλίου.

ΕΡ. Η ηρωίδα σου Αρετή χτυπιέται συνεχώς από τη μοίρα αλλά ταυτόχρονα η τύχη είναι με το μέρος της. Υπάρχουν άνθρωποι που την στηρίζουν. Που πιστεύεις ότι οφείλετε η μετέπειτα πορεία της, στο περιβάλλον της ή στη δύναμη του χαρακτήρα της;
ΑΠ. Ο χαρακτήρας μας χτίζεται και επηρεάζεται μέχρι κάποια ηλικία από το περιβάλλον που ζούμε και τους ανθρώπους που έχουμε δίπλα μας. Η Αρετή από πολύ μικρή πήρε πολύ αγάπη στη ζωή της από τους γονείς της και με αυτή πορεύτηκε. Αργότερα, παρ’ όλες τις καταστάσεις που βίωσε, πάντα πλαισιωνόταν από ανθρώπους που τη στήριζαν και τη βοηθούσαν δίνοντάς της ότι κι αυτή τους έδινε. Άλλωστε στη ζωή ότι δίνεις, παίρνεις πίσω.

ΕΡ. Στην ηλικία των 13 ετών η Αρετή βιώνει καταστάσεις που θα μπορούσαν να έχουν τραυματίσει ανεπανόρθωτα τη ψυχική της κατάσταση. Από που αντλεί δύναμη;
ΑΠ. Η Αρετή από μικρή έχει θέσει στόχους και όνειρα στη ζωή της τα οποία και θέλει να εκπληρώσει. Αυτό και τα λόγια των γονιών της και του αγαπημένου της δασκάλου, της δίνουν ψυχική δύναμη ώστε να σταθεί στη ζωή με αξιοπρέπεια και να συνεχίσει την πορεία της χωρίς να τα παρατήσει.

ΕΡ. Το όνομα Αρετή που επέλεξες για την ηρωίδα σου είναι τυχαίο ή ήθελες κάτι να τονίσεις;
ΑΠ. Τα λόγια του Αριστοτέλη για την αρετή του ανθρώπου με έκαναν να διαλέξω αυτό το όνομα γιατί ταιριάξανε με τον χαρακτήρα και την πορεία που είχε η ηρωίδα στο βιβλίο : «Η αρετή είναι ανώτερη από τον πλούτο και χρησιμότερη απ΄ την υψηλή καταγωγή, γιατί όσα είναι αδύνατα για τους άλλους αυτή τα καθιστά δυνατά, κι όσα προκαλούν φόβο στους πολλούς τα υπομένει με θάρρος ,και γιατί νομίζει ότι ο μεν δισταγμός είναι μομφή και κατάκριση, η δε εργατικότητα έπαινος»

ΕΡ. Με στήριξη και την αγάπη του Παναγιώτη και της Αγγέλας, η Αρετή πραγματοποιεί το επαγγελματικό της όνειρο. Τελικά, μήπως η ζωή όταν μας παίρνει κάτι το αντικαθιστά με κάτι άλλο;
ΑΠ. Σαφώς η ζωή δεν σε αφήνει με κενά στην πορεία της, αλλά δεν μπορούμε να μιλήσουμε και για αντικατάσταση. Ο Παναγιώτης και η Αγγέλα δεν αντικατέστησαν τους πραγματικούς γονείς της Αρετής για παράδειγμα, αλλά της γέμισαν το κενό της οικογένειας που της έλειπε ,επιτρέποντας με σεβασμό στους γονείς της να ζουν πάντα στη σκέψη της.

ΕΡ. «Γλυκές και πικρές αναμνήσεις» μονολογεί κάποια στιγμή η Αρετή. Ποιες αναμνήσεις πιστεύεις ότι φυλάσσονται «στο σεντούκι της ψυχής» ενός ανθρώπου, με το πέρασμα των χρόνων;
ΑΠ. Οι αναμνήσεις που ζουν μέσα μας πάντα και μένουν στο σεντούκι της ψυχή μας είναι αυτές που μας κάνουν αυτό που είμαστε. Μπορεί να είναι στιγμές απόλυτης ευτυχίας ή στιγμές απόλυτης δυστυχίας. Μπορεί να είναι ακόμη μικρές στιγμές που χάραξαν την ψυχή μας ή που αλλάξανε για πάντα τη ζωή μας και τον τρόπο που βλέπουμε τα πράγματα.

ΕΡ. Η Αρετή αγαπά ιδιαίτερα τα λευκά τριαντάφυλλα. Τι συμβολίζουν;
ΑΠ. Το λευκό συμβολίζει την αθωότητα γι αυτό και το επέλεξα, γιατί όποιος γνωρίσει την Αρετή, καταλαβαίνει πως είναι το χρώμα που τη χαρακτηρίζει. Το τριαντάφυλλο όμως έχει τα αγκάθια του τα οποία μπορεί να σε ματώσουν, όπως συχνά ματώνει και η ψυχή της Αρετής. Οπότε πιστεύω πως το απόλυτο λουλούδι γι’ αυτή είναι το λευκό τριαντάφυλλο.

ΕΡ. «…έπεσε στο λήθαργο της ευτυχίας» αναφέρεις σε κάποιο σημείο του βιβλίου. Αν η ευτυχία είναι ένας λήθαργος, τι μπορεί να συμβεί όταν κάποιος συνέλθει απ΄ αυτόν; 
ΑΠ. Όλα τα συναισθήματα που βιώνονται στο έπακρο όταν φύγουν αναπόφευκτα έρχεται να πάρει θέση κάποιο άλλο συναίσθημα. Τίποτα δεν διαρκεί για πάντα. Ούτε η απόλυτη ευτυχία, ούτε η απόλυτη δυστυχία γιατί αν συμβαίνει αυτό, τότε μιλάμε για παθογόνες καταστάσεις.

ΕΡ. Η διαδρομή της Αρετής από πόλη σε πόλη κι από χώρα σε χώρα, για διαφορετικούς λόγους κάθε φορά, είναι συγκλονιστική. Την οδήγησες ή αφέθηκες να σε οδηγήσει εκείνη;
ΑΠ. Συνήθως οι ήρωες με οδηγούν. Ως συγγραφέας πλάθω έναν ήρωα αλλά θεωρώ πως οι ίδιοι πολλές φορές ορίζουν την μοίρα τους! Και αυτό είναι κάτι τόσο μαγικό που ο κάθε συγγραφέας πιστεύω το βιώνει ταξιδεύοντας μαζί τους.

ΕΡ. Δεδομένου ότι το βιβλίο σου εκδόθηκε πολύ πρόσφατα, ετοιμάζεις ήδη το επόμενο βιβλίο ή επιτρέπεις στον εαυτό σου να διανύσει μια περίοδο χαλάρωσης; 
ΑΠ. Όταν κυκλοφορεί ένα βιβλίο μου, συνήθως είναι κινητήριος δύναμη για να συνεχίσω τη συγγραφή. Οπότε, δεν έχω χαλαρώσει, αντιθέτως, έχω έτοιμο ήδη το επόμενο για να σταλεί στον εκδοτικό οίκο!

ΕΡ. Τι θα ήθελες να πεις ως επίλογο της κουβέντας μας;
ΑΠ. Αρχικά να σας ευχαριστήσω θερμά για την τιμή που μου κάνατε να φιλοξενήσετε εμένα και το βιβλίο μου στη στήλη σας! Έπειτα, να ευχηθώ στους αναγνώστες σας να ονειρεύονται, παρ όλες τις δυσκολίες των καιρών και τις προσωπικές δυσκολίες που μπορεί να έχει ο καθένας, να επιμένουν, να έχουν δύναμη ψυχής και να πορεύονται στη ζωή με αγάπη και αρετή.

*** Το βιβλίο «Στο σεντούκι της ψυχής μου» της Ευθυμίας Αθανασιάδου κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΕΞΗ. 

Ευθυμία Αθανασιάδου-Μαράκη

Πληροφορίες άρθρου:

2019 προβολές

Αρέσει σε 6 άτομα

Άρθρα του ίδιου συντάκτη

03/06/2017 | ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

24/06/2015 | ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΝΙΓΡΙΤΑΣ<<Η ΓΕΡΑΚΙΝΑ>>

19/03/2015 | ΣΥΝΈΝΤΕΥΞΗ

04/06/2012 | Ο ΔΕΚΑΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

17/11/2011 | ΛΟΓΙΑ ΣΟΦΩΝ ΑΝΔΡΩΝ

17/10/2011 | ΛΟΓΙΑ ΣΟΦΩΝ ΑΝΔΡΩΝ

06/09/2011 | Ο ΔΕΚΑΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

07/07/2011 | Να ζεις , ν΄ αγαπάς και να μαθαίνεις

28/06/2011 | H ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

19/05/2011 | Ο ΔΕΚΑΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER
ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ
Πρέπει να συμπληρώσετε το είδος του επαγγέλματος που ψάχνετε

1905 | 

Ο Μήτας Φιλίππου πρόκριτος από το Πετρίτσι δολοφονήθηκε από Βούλγαρους κομιτατζήδες μέσα στην αγορά.

1907 | 

Από έκθεση του Μητροπολίτη Μελενίκου Αιμιλιανού Δάγγουλα: «Συμμορία εκ Βουλγαρίας προέβη εις επίθεσιν κατά του ελληνοβλαχικού ποιμενικού συνοικισμού του Βαζόβου, του τμήματος Μελενίκου».

1912 | 

Η τουρκική στρατιά Στρυμόνος από 25.000 άνδρες με διοικητή τον Αλή Ναδίρ Πασά ξεκίνησε από το Σιδηρόκαστρο για τα Γιαννιτσά, τα οποία τα είχαν καταλάβει οι Έλληνες και στο δρόμο αυτοδιαλύθηκε. Στο Σιδηρόκαστρο τούρκικη μεραρχία των Σερρών που αποτελούνταν από ντόπιους επιστρατευμένους, όταν διατάχθηκε να βαδίσει κι αυτή προς τα Γιαννιτσά, στασίασε, γύρισε στις Σέρρες να υπερασπιστεί τον τουρκικό πληθυσμό αλλά πριν ακόμη φανούν οι Βούλγαροι διαλύθηκε και εγκατέλειψε την πόλη.

1912 | 

Τμήμα Βουλγαρικού στρατού με επικεφαλής τον κομιτατζή Καραφύλλη εισήλθε στο Ν. Πετρίτσι. Οι Βούλγαροι συνέλαβαν τον Τούρκο οπλαρχηγό Αμπτουλά Τσαούς και τα δυο του παιδιά. Περί τους 160 Τούρκοι οδηγήθηκαν στο δυτικό άκρο του χωριού και σφαγιάστηκαν.

1914 | 

Πρωτοκυκλοφόρησε στις Σέρρες η εφημερίδα «Χαραυγή» ως «Μακεδονική εφημερίς εκδιδομένη καθ' εβδομάδαν». Στα πρώτα της φύλλα δεν αναφέρει ούτε εκδότη ούτε διευθυντή. Ήταν τετρασέλιδη και σε μέγεθος 28.5Χ40.5. Στο φίλο της 11ης Ιουνίου 1915 ως διευθυντής της αναγράφεται ο Αθανάσιος Π. Καράμπελας και υπεύθυνος συντάκτης ο Δ. Μαλαμίδης. Η συνδρομή για την πόλη των Σερρών ήταν 6 δραχμές, για το εσωτερικό και 8 για το εξωτερικό.

1928 | 

Υπογράφηκε η σύμβαση του Ελληνικού Δημοσίου με τις εταιρίες "John Monks and Sons" και "Ulen and Company" της Ν. Υόρκης για την εκτροπή τμήματος του ποταμού Στρυμόνα, την κατασκευή έργων ισορροπίας στη στάθμη της λίμνης Κερκίνης και άλλων αντιπλημμυρικών έργων που κάλυπταν εκτάσεις 1.180.000 στρεμ. στην πεδιάδα των Σερρών, αξίας 1700 εκατομμυρίων δραχμών της εποχής εκείνης. Η σύμβαση κυρώθηκε με τον νόμο 3718/8-12-28 και δημοσιεύθηκε στο υπ' αριθμ. 279/31-12-1928 Φ.Ε.Κ.

1932 | 

Επανεμφανίσθηκαν τα «Καλουτάκια» στα διαλείμματα των κινηματογραφικών προβολών στο «Κρόνιον».

1935 | 

Στο «Κρόνιον» προβάλλονταν η ταινία «Η γάτα και το βιολί» με τους Ζανέτ Μακ Δόναλτ - Ραμόν Νοβάρο.

1941 | 

Τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής συνεχίζοντας τις εκτελέσεις αθώων κρέμασαν στο Καλόκαστρο μπροστά στο κοινοτικό κατάστημα, 1 πατριώτες. Σύμφωνα με την ανακοίνωση τους ήταν: «μέλη συμμοριών και.. για αντίποινα, από την περιοχή Νιγρίτας». Ένας όμως κατάφερε και διέφυγε την τελευταία στιγμή.

1948 | 

Δόθηκε η παράσταση της υπερεπιθεώρησης του Γιώργου Καφταντζή «Σερραϊκές Τρέλες». Ολες οι εισπράξεις διετέθησαν υπέρ του στρατού.

1948 | 

Απεβίωσε ο Δημήτριος Βιτσικάνος (Μπαρμπατούσιος) που προσέφερε σημαντικές υπηρεσίες στον Μακεδονικό αγώνα. Γεννήθηκε στη Νιγρίτα το 1872.

1965 | 

«Αποπερατούται η Δημοτική Αγορά Σερρών» ήταν ο τίτλος της ανταπόκρισης από τις Σέρρες που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Ελληνικός Βορράς» και η οποία ανέφερε: «Ένα λαμπρόν κόσμημα θα αποκτήσουν συντόμως αι Σέρραι, με την επικειμένην αποπεράτωσιν της Δημοτικής Αγοράς μας. Η συνολική δαπάνη του θαυμασίου έργου ανήλθεν εις 5.500.000 δρχ. Διετέθησαν μέχρι τούδε 3.500.000 δρχ. και αι εργασίαι αποπερατώσεώς του διεκόπησαν, λόγω ελλείψεως του υπολειπομένου ποσού των 2.000.000 δρχ., το οποίον πιστεύεται, ότι θα εξευρεθή και θα διατεθή συντόμως».
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Όλο γκρινιάζουμε ότι δεν έχουμε ρούχα, και όλο οι ντουλάπες μας, ασφυκτιούν!

Για να ξαλαφρώσεις ντουλάπες και συρτάρια, χωρίς να χρειαστεί να πετάξεις τίποτα, απλά άλλαξε τον τρόπο που τακτοποιείς κάποια ρούχα!

Τα λεπτά ρούχα, όπως μακό, κολλάν καθώς και αυτά που δεν τσαλακώνουν εύκολα, όπως μάλλινα πουλόβερ και φόρμες γυμναστικής, μπορείς να τα τυλίξεις ρολό, και να τα τοποθετήσεις στα ράφια. Αυτομάτως η ντουλάπα σου θα αποκτήσει πιο οργανωμένο look αλλά και θα εξοικονομήσεις τουλάχιστον το 1/3 του χώρου που υπήρχε!

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ...

82 πρόσωπα
3587 δημοσιευμένα άρθρα
226 ατάκες
33 videos
42 αρχεία ήχου
78198 προβολές από 1/10 έως 20/10
120912 προβολές τον προηγ. μήνα
149773 προβολές τον Αύγουστο