Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματων print

ΤΑΡ, «νεοοθωμανισμός» και εθνικό συμφέρον

29/11/2016

Άρθρο του Αθανάσιου Μπόϊκου

 
Αναφερθήκαμε την προηγούμενη εβδομάδα στις επιπτώσεις από τη διέλευση του αγωγού φυσικού αερίου ΤΑΡ στην περιοχή μας. Επισημάναμε, μεταξύ άλλων, και την εμφανέστατη μονοπλευρικότητα των κυβερνητικών εξαγγελιών περί «ενεργειακής αναβάθμισης» της χώρας μας. Σ’ ένα κόσμο όπου αμφισβητούνται ριζικά όλες οι μέχρι πρότινος «βεβαιότητες» και ανατρέπονται όλα τα «δεδομένα» -τόσο στο εσωτερικό κρατών όσο και στις μεταξύ τους σχέσεις- η κομπορρημοσύνη περί «ενεργειακών οδών και κόμβων» των «αριστερών» που μας κυβερνούν  -απόρροια βεβαίως της ολοκληρωτικής πρόσδεσής τους στα αμερικανικά συμφέροντα-  «ξεχνά» μια «λεπτομέρεια». Ότι σ΄ ένα κόσμο σε αναβρασμό είναι ακριβώς οι ενεργειακοί κόμβοι που γίνονται στόχοι διεκδικήσεων, στρατιωτικών επιχειρήσεων, τρομοκρατικών χτυπημάτων, διπλωματικών/πολιτικών εκβιασμών κλπ.

 
Σήμερα θα πούμε επ΄αυτού λίγα λόγια παραπάνω. Θα αναφερθούμε στις («)προκλήσεις(») Ερντογάν (αμφισβήτηση της συνθήκης της Λωζάνης, που όρισε τα σύνορα της σύγχρονης /μετασουλτανικής Τουρκίας το 1923) και στο μανδύα του «εθνικού συμφέροντος» με τον οποίο επιχειρείται να περιβληθεί το έργο αγωγού ΤΑΡ από το σύνολο σχεδόν των πολιτικών εκπροσώπων του συστήματος (κυβέρνηση – αντιπολίτευση).
Κάνουν λάθος όσοι εκτιμούν πως το κρεσέντο του «νεοσουλτάνου» είναι απλώς λεονταρισμοί και ακραία ρητορεία προς εσωτερική κατανάλωση. Η Τουρκία υπό τον Ερντογάν έχει επιβληθεί στην παγκόσμια σκηνή σαν μια σοβαρά υπολογίσιμη περιφερειακή δύναμη, η οποία διεκδικεί να της αναγνωριστεί ο ρόλος του «προστάτη άγγελου» των απανταχού γης μουσουλμάνων. Και φαίνεται να το επιτυγχάνει.

Σε ομιλία του (23-11-16) στον Οργανισμό Ισλαμικής Διάσκεψης (συμμετέχουν 57 κράτη, αντιπροσωπεύοντας 1,6 δισεκατομμύρια ανθρώπους), ο Ερντογάν αναφέρθηκε στα «σύνορα της καρδιάς μας» [των μουσουλμάνων], που είναι διαφορετικά από τα «φυσικά μας σύνορα», προσθέτοντας: «Εμείς φυσικά δείχνουμε σεβασμό για τα φυσικά σύνορα, αλλά δεν μπορούμε να χαράξουμε σύνορα στην καρδιά μας, ούτε το επιτρέπουμε».
(http://tvxs.gr/news/ellada/ti-pragmatika-dilose-o-erntogan)
Με τον Ερντογάν, λοιπόν, να αμφισβητεί τα προς ανατολάς σύνορα της Ελλάδας –τη στιγμή που με τη στρατιωτική εισβολή της Τουρκίας στη Συρία επιχειρείται η ντε φάκτο διαστολή των προς νότο συνόρων της-  οι απειλές αυτές συνιστούν κάτι πολύ περισσότερο από ένα αφηρημένο ενδεχόμενο. Το νέο καθεστώς της Τουρκίας είναι ικανό και έτοιμο να μετατρέψει οποιοδήποτε θεωρούμενο ενεργειακό πλεονέκτημα για τη χώρα μας, αλλά και για την Ευρώπη, από τη διέλευση του ΤΑΡ στο αντίθετό του. Κι έτσι ο πολυδιαφημιζόμενος «ενεργειακός κόμβος» κινδυνεύει να μετατραπεί σε επικίνδυνα δυσεπίλυτο διπλωματικο-πολιτικο-στρατιωτικό κόμπο.
 
Οι συνθήκες, όπως και αυτή της Λωζάνης, εκφράζουν και αποτυπώνουν το συγκεκριμένο συσχετισμό δυνάμεων κατά τη στιγμή που συνομολογούνται από τα μέρη που συμμετέχουν ή τους «εταίρους». Και θα ήταν «αφύσικο» να υποθέσει κανείς ότι οι συνθήκες αυτές είναι για πάντα. (Only diamonds are forever.)
Μόλις κάποιο ή κάποια από τα ενδιαφερόμενα μέρη νιώσει αρκετά δυνατό και σίγουρο να τις αμφισβητήσει, επειδή του έχουν πλέον γίνει «στενός κορσές», δε θ΄ αργήσει να το πράξει. Είναι ζήτημα χρόνου μέχρι να δοθεί ή να επινοηθεί μια καλή αφορμή. Κι ας μην ξεχνούμε πως τα περισσότερα σύμφωνα ειρήνης (ή μη επιθέσεως) συνάπτονται ακριβώς στις παραμονές των πιο μεγάλων πολέμων. Τότε που η καχυποψία και ο φόβος υπαγορεύουν την ατζέντα.
 
Θα μπορούσε μήπως κάποιος κυβερνητικός αρμόδιος να μας εξηγήσει γιατί, πώς και υπό ποία έννοια ο αγωγός ΤΑΡ, ένας αγωγός που πριν εισέλθει στην ελληνική επικράτεια βρίσκεται στη «διάθεση» του εφαρμοσμένου και έμπρακτου τούρκικου μεγαλοϊδεατισμού -επεκτατισμού, είναι «εθνικής σημασίας» για τη χώρα μας;
Επίσης, τι γίνεται σε περίπτωση που η Τουρκία χρησιμοποιήσει τον αγωγό σαν μέσο και όπλο εκβιασμού;
Και κάτι τελευταίο σχετικά με μια κυβέρνηση που εξακολουθεί να διακηρύσσει ότι (δια)τηρεί τις αρχές και τα πιστεύω της και ένα πρωθυπουργό, ο οποίος πετάει στην Αβάνα, για να αποτίσει φόρο τιμής στο Φιντέλ που έφυγε· στον επαναστάτη που αγωνίστηκε για την ανεξαρτησία της πατρίδας του και την αξιοπρέπεια του κουβανικού λαού ολόκληρες ψυχροπολεμικές δεκαετίες υπό την καυτή ανάσα της κοσμοκράτειρας ΗΠΑ.
Δε γνωρίζει, άραγε, ο κος Τσίπρας και οι ομόλογοί του «δημοκράτες» της Ε.Ε. ότι στο αυταρχικό οικογενειοκρατικό καθεστώς του προέδρου Αλίεφ στο Αζερμπαϊτζάν, απ΄ όπου μας έρχεται ο ΤΑΡ, ο αγώνας για τα ανθρώπινα δικαιώματα, η ελευθερία του λόγου και ειδικά η δημοσιογραφική έρευνα για τα σκάνδαλα και τη διαφθορά, που κατοικοεδρεύει πρώτα απ΄ όλα στα πρωθυπουργικά γραφεία και παλάτια, είναι συνώνυμα του «εθνικού κινδύνου» και όποιος/α τα «διαπράττει» ρίχνεται να σαπίσει στις φυλακές;
(http://globalmotion.pageflow.io/walkingtheline#37823)

Έτσι τιμά ο Έλληνας «αριστερός» ηγέτης τη μνήμη του κομαντάντε στην Plaza de la Revolution (Πλατεία της Επανάστασης) της Αβάνας;
Εδώ βέβαια ανακύπτει και ένα ευρύτερο ζήτημα. Ότι από τη μια μεριά οι ιθύνοντες της Ε.Ε. διακηρύττουν και νομοθετούν την προώθηση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και από την άλλη, στην πράξη, υποκύπτουν, υποτάσσονται και διαπλέκονται με μεγάλα ενεργειακά λόμπι πετρελαίου και φυσικού αερίου, όπως αυτό της κοινοπραξίας του ΤΑΡ-AG (BP, Socar, Snam, Fluxys, Enagas και Axpo). Τίποτε το περίεργο. Καλές και χρήσιμες οι περιβαλλοντικές αρχές και ευαισθησίες, όμως καλύτερες και χρησιμότερες για την τσέπη (τους) οι κερδοφόρες μπίζνες. Και αυτό έναντι οιουδήποτε κόστους. Ποιος νοιάζεται για καθαρή ενέργεια και το ενεργειακό μέλλον της Ευρώπης!
Pecunianonolet (το χρήμα δεν έχει μυρωδιά), που έλεγαν και οι αρχαίοι ημών γείτονες, οι Λατίνοι. 

Αθανάσιος Μπόϊκος

Πληροφορίες άρθρου:

905 προβολές

Αρέσει σε 1 άτομα

Άρθρα του ίδιου συντάκτη

16/05/2017 | Μετρώντας τις μέρες μας

16/05/2017 | Αλέξης Τσίπρας, ένας Ντόριαν Γκρέι της πολιτικής

23/03/2017 | Πρόσεχε το δάχτυλο, όχι το φεγγάρι

02/02/2017 | Και δάσκαλοι - όχι μόνο φιλόλογοι

01/02/2017 | Ένας δήμαρχος, μια μήνυση και ο … ΤΑΡ (πάλι)

26/01/2017 | Ποιοι μας αποκαλούν «λαϊκιστές»;

13/01/2017 | Εύκολη προφητεία

29/12/2016 | ΄Ανθρωποι και κατσαρίδες

19/12/2016 | Ένας «ρεαλιστής» δήμαρχος

14/12/2016 | Αδιόρθωτοι