Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματων print

Το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται

06/12/2016

Άρθρο του Αθανάσιου Μπόϊκου

 
Καλούνται από τον εισαγγελέα όλοι σχεδόν όσοι διετέλεσαν μέλη των Δ/κών Συμβουλίων της ΔΕΥΑ Σερρών από το 1994 ως το 2014 να καταθέσουν για την υπόθεση μη είσπραξης από την επιχείρηση χρημάτων που αντιστοιχούν σε κατανάλωση νερού από κατοίκους στη συνοικία μεταξύ των οδών Σαρανταπόρου και Φλωρίνης. Η κατηγορία που τους βαραίνει είναι «απιστία σε βαθμό κακουργήματος» (διαφυγόντα κέρδη της δημοτικής επιχείρησης).
Με διαπαραταξιακή «συνεργασία» όλων των δημοτικών αρχών  από την ίδρυση της ΔΕΥΑΣ αλλά και πολύ παλαιότερα (υπηρεσία ύδρευσης τότε) «θεσπίστηκε» οι συμπολίτες μας στην περιοχή αυτή να μην πληρώνουν νερό, σαν ανταμοιβή για την «πώληση» των ψήφων τους στην εκάστοτε αναδεικνυόμενη δημοτική αρχή. Ήταν μικρός ακόμα τότε ο Δήμος και μια χούφτα ψήφοι παραπάνω έβγαζαν δήμαρχο.

Οι «προνομιούχοι» συμπολίτες μας διατελούσαν υπό την «υψηλή προστασία» του δημάρχου «τους». Άλλαξαν όμως τα πράγματα και με την αυτοδιοικητική μεταρρύθμιση του «Καλλικράτη» (2010) οι ψήφοι αυτοί έχασαν την κρισιμότητά τους, αφού εμφανίστηκε πληθώρα κομματικών τοπαρχών –πρώην προέδρων κοινοτήτων-  με γερή πελατειακή προίκα και ψηφοθηρική καπατσοσύνη από πολλά χωριά που συνενώθηκαν στο «μεγάλο» δήμο των Σερρών. Η αξία των «μετοχών» του «μαχαλά» στα εκλογικά χρηματιστήρια έπεσε απότομα. Υπήρχαν πλέον  κι αλλού πορτοκαλιές που κάναν πορτοκάλια. Πλάκωσαν στο μεταξύ τα  μνημόνια κι επιτηρήσεις της τρόικας και τα πράγματα αγρίεψαν πολύ. Τα περιθώρια για «γενναιοδωρίες» και τσορμπατζιλίκια τέτοιου είδους  εκ μέρους των δημάρχων στένεψαν σε βαθμό εξαφάνισης. Είχε, λοιπόν, φτάσει η ώρα  να κοπούν τα «προνόμια» και να «εξυγιανθεί» ο χώρος.
Γνωστά λίγο πολύ τα παραπάνω. Εκείνο ωστόσο που επιμελώς αποκρύπτεται από τη δημοτική αρχή του κου Αγγελίδη και τη διοίκηση της ΔΕΥΑΣ είναι το πώς έφτασε η υπόθεση στον εισαγγελέα.

Όλα ξεκίνησαν με την αγωγή συμπολίτη μας, εργαζόμενου της ΔΕΥΑΣ και κατοίκου της παραπάνω περιοχής κατά της ΔΕΥΑΣ. Ο συμπολίτης μας κατήγγειλε την επιχείρηση για αδικαιολόγητο εις βάρος του πλουτισμό, απαιτώντας αποζημίωση.
Τι είχε συμβεί. Ο εργαζόμενος, στο πλαίσιο της συνδικαλιστικής του δράσης, είχε ασκήσει επανειλημμένα κατά το παρελθόν κριτική των οικονομικών πεπραγμένων του Δ/κού Συμβουλίου της ΔΕΥΑΣ, ενώ είχε στραφεί και κατά κάποιων οργάνων του Σωματείου Εργαζομένων ΔΕΥΑΣ, οι διοικήσεις του οποίου λειτουργούσαν διαχρονικά σαν το μακρύ χέρι της εργοδοσίας.
Τα πρώτα ένσημα που του κόλλησαν για τη δράση του αυτή ήταν μηνύσεις για συκοφαντική δυσφήμιση συνδικαλιστών του σωματείου εργαζομένων. Δύο φορές. Και τις δύο αθωώθηκε πανηγυρικά από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Σερρών.
Η διοίκηση της ΔΕΥΑΣ τον είχε στην πρέσα, ψάχνοντας αφορμή να τον τιμωρήσει για ψύλλου πήδημα. Μα ήταν μονοκόμματος και πεισματάρης και δεν «έβαζε μυαλό»· ούτε τη γλώσσα του μέσα.
 
Σκαρφίστηκαν τότε οι ιθύνοντες το απόλυτο όπλο: οικονομική εξόντωση. Άρχισαν να του χρεώνουν, από τις αρχές του 2007 και δώθε, μόνο σε αυτόν απ’ όλη τη συνοικία, λογαριασμούς νερού με υπέρογκα ποσά, που σε καμιά περίπτωση δεν ήταν δυνατό να αντιστοιχούν σε κατανάλωση ενός σπιτιού και τα οποία, με τις προσαυξήσεις και τα άλλα σχετικά, ξεπέρασαν κάποια στιγμή τις 10.000 ευρώ, όταν όλος ο άλλος γύρω κόσμος πλήρωνε μόνο τα πάγια με μηδενική κατανάλωση!
Διαμαρτυρήθηκε στην υπηρεσία του, ζήτησε δεδομένα καταγραφών κατανάλωσης από υδρόμετρα που εκ των υστέρων αποδεικνυόταν πως δεν ήταν δικά του, τίποτε δεν έγινε. Είδε και απόειδε ο άνθρωπος, απευθύνθηκε στη δικαιοσύνη, στρεφόμενος κατά της διοίκησης της ΔΕΥΑ και της εκδικητικής λογικής της.
 
Έτσι έγινε και τώρα, με την έρευνα της δικαιοσύνης για τη συγκεκριμένη περίπτωση, βγαίνει στον αφρό και καταγράφεται επίσημα η πολιτική ξεφτίλα τοπαρχών και δημάρχων, οι οποίοι δεκαετίες ολόκληρες εξαγόραζαν ψήφους, αδιαφορώντας για τις οικονομικές και πολιτικές συνέπειες. Όμως οι ευθύνες δεν είναι μόνο πολιτικές – το αίσθημα, εξάλλου, της ντροπής είναι άγνωστο για  πολιτικάντηδες τοιούτου φυράματος- αλλά και ποινικές, μάλιστα δε με κατηγορίες που συνιστούν κακούργημα. Και αυτό είναι που τούς τσούζει.
Να προσθέσουμε εδώ ότι το κατώφλι του εισαγγελέα το διαβαίνουν και κάποια μη πολιτικά πρόσωπα, εκπρόσωποι της λεγόμενης «κοινωνίας των πολιτών», που θήτευσαν σε διοικητικά συμβούλια της δημοτικής επιχείρησης επιφορτισμένοι με το καθήκον της προστασίας των καταναλωτών και οι οποίοι, δυστυχώς, όχι μόνο αποδέχτηκαν τη λογική διώξεων της διοίκησης κατά του συγκεκριμένου εργαζόμενου, αλλά και πρωτοστάτησαν εμπράκτως στην εφαρμογή της.
Στις 30-11-16 παρακολούθησα σε τοπικό τηλεοπτικό κανάλι δηλώσεις του πρώην Προέδρου της ΔΕΥΑΣ, κου Θόδωρου Αραμπατζή. Αφού πρώτα παραπονέθηκε για την «ταλαιπωρία» που υφίστανται τα μέλη τόσων διοικητικών συμβουλίων της επιχείρησης να τρέχουν κάθε λίγο και λιγάκι στον εισαγγελέα, θέλησε να «φρεσκάρει σε κάποιους τη μνήμη τους» επισημαίνοντας: «΄Ημασταν [η δημοτική αρχή Αγγελίδη] αυτοί που από την πρώτη στιγμή βάλαμε τα υδρόμετρα …».
Ομολογεί δηλαδή ο κος Αραμπατζής πως υδρόμετρα στην περιοχή Σαρανταπόρου και Φλωρίνης μπήκαν και λειτούργησαν από το 2011 και μετά, τότε που άρχισε η θητεία τους.

Απορία: Αφού λοιπόν, σύμφωνα με τον πρώην πρόεδρο, υδρόμετρα πριν το 2011 δεν υπήρχαν ή και αν υπήρχαν, δε γίνονταν καταμετρήσεις για να χρεωθεί η αντίστοιχη κατανάλωση σε κάθε σπιτικό -κατά πάγια τακτική τούς χρέωναν μόνο τα πάγια-  πώς και γιατί προέκυψε  το «επίτευγμα» της ΔΕΥΑΣ να χρεώσει σε ένα μόνο καταναλωτή από ολόκληρη τη συνοικία ένα τόσο υπέρογκο ποσό;  Να του χρεώσει περίπου την κατανάλωση όλης της γειτονιάς;
Από ποιους «προπονήθηκε» το μαγικό και μυστηριώδες τρελοϋδρόμετρο  για να χτυπήσει τέτοιο ρεκόρ;
Ηθικόν δίδαγμα: Αν το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται, το κουτοπόνηρο πιάνεται κι από
                               αλλού.

Αθανάσιος Μπόϊκος

Πληροφορίες άρθρου:

897 προβολές

Αρέσει σε 1 άτομα

Άρθρα του ίδιου συντάκτη

16/05/2017 | Μετρώντας τις μέρες μας

16/05/2017 | Αλέξης Τσίπρας, ένας Ντόριαν Γκρέι της πολιτικής

23/03/2017 | Πρόσεχε το δάχτυλο, όχι το φεγγάρι

02/02/2017 | Και δάσκαλοι - όχι μόνο φιλόλογοι

01/02/2017 | Ένας δήμαρχος, μια μήνυση και ο … ΤΑΡ (πάλι)

26/01/2017 | Ποιοι μας αποκαλούν «λαϊκιστές»;

13/01/2017 | Εύκολη προφητεία

29/12/2016 | ΄Ανθρωποι και κατσαρίδες

19/12/2016 | Ένας «ρεαλιστής» δήμαρχος

14/12/2016 | Αδιόρθωτοι